Ins. Toujeo rozt.dowstrz. 300j.m./ml 10wst

Ins. Toujeo rozt.dowstrz. 300j.m./ml 10wst

534,98 zł

brutto / 1opakowanie
Najniższa cena produktu w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki: / opakowanie
Cena regularna: / opakowanie
Cena katalogowa:
Możesz kupić za pkt.
z
Możesz kupić także poprzez:
Dostępny w bardzo małej ilości
Skontaktuj się z obsługą sklepu, aby oszacować czas przygotowania tego produktu do wysyłki.
Dostępny w bardzo małej ilości
Wysyłka
Bezpieczne zakupy
Odroczone płatności. Kup teraz, zapłać później
Kup teraz, zapłać później - 4 kroki
Przy wyborze formy płatności, wybierz PayPo.PayPo - kup teraz, zapłać za 30 dni
PayPo opłaci twój rachunek w sklepie.
Na stronie PayPo sprawdź swoje dane i podaj pesel.
Po otrzymaniu zakupów decydujesz co ci pasuje, a co nie. Możesz zwrócić część albo całość zamówienia - wtedy zmniejszy się też kwota do zapłaty PayPo.
W ciągu 30 dni od zakupu płacisz PayPo za swoje zakupy bez żadnych dodatkowych kosztów. Jeśli chcesz, rozkładasz swoją płatność na raty.
Po zakupie otrzymasz pkt.
  • Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
  • Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Masz pytanie?
Nasi farmaceuci są do Twojej dyspozycji.
Zadzwoń do nas lub napisz

REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!

 

OPIS

Lek Toujeo jest długodziałającą insuliną zwaną „insuliną glargine”.
- Jest bardzo podobny do insuliny ludzkiej.
- Zawiera trzy razy więcej insuliny w 1 ml niż standardowa insulina, która zawiera
  100 jednostek/ml.
- Jeśli zajdzie taka potrzeba, pacjent może zmienić porę wstrzyknięcia (więcej informacji, patrz
  punkt 3).
- Wykazuje stałe i długotrwałe działanie zmniejszające stężenie cukru we krwi.
- Jest wstrzykiwany raz na dobę.

 

 

WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU

Leczenie cukrzycy u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 6 lat.
 

 

DZIAŁANIE LEKU

Długo działający analog insuliny ludzkiej o słabej rozpuszczalności w obojętnym pH. Rozpuszcza się całkowicie w kwaśnym pH roztworu do wstrzykiwań preparatu (pH 4). Po wstrzyknięciu do tkanki podskórnej kwaśny roztwór jest neutralizowany, powstaje precypitat, z którego uwalniane są w sposób ciągły małe ilości insuliny glargine. W badaniach u pacjentów z cukrzycą typu 1 zaobserwowano, że po wstrzyknięciu do tkanki podskórnej działanie zmniejszające stężenie cukru preparatu Toujeo było bardziej stabilne i przedłużone w porównaniu do insuliny glargine 100 j./ml. Działanie Toujeo było widoczne przez ponad 24 h (do 36 h) po podaniu dawek istotnych klinicznie. Bardziej stabilne uwalnianie insuliny glargine z precypitatu leku Toujeo w porównaniu do insuliny glargine 100 j./ml jest związane ze zmniejszeniem objętości wstrzyknięcia o 2/3, czego wynikiem jest mniejsza powierzchnia precypitatu. Insulina i jej analogi zmniejszają stężenie glukozy we krwi poprzez pobudzenie obwodowego zużycia glukozy, szczególnie przez mięśnie szkieletowe i tkankę tłuszczową oraz poprzez hamowanie wytwarzania glukozy w wątrobie. Insulina hamuje lipolizę w komórkach tłuszczowych, hamuje proteolizę białek i nasila syntezę białek. Po podaniu podskórnym lek wchłania się wolniej i znacznie dłużej w porównaniu do insuliny glargine 100 j./ml, co skutkuje stabilniejszym profilem stężenia leku w czasie. Stan stacjonarny w zakresie dawek terapeutycznych jest osiągany po 3-4 dniach codziennego stosowania preparatu. Po wstrzyknięciu podskórnym insuliny glargine jest ona szybko metabolizowana na końcu karboksylowym łańcucha beta z wytworzeniem dwóch aktywnych metabolitów: M1 i M2. Głównym związkiem występującym w osoczu jest metabolit M1. Ekspozycja na M1 zwiększa się wraz z podaną dawką insuliny glargine. Działanie podskórnego wstrzyknięcia insuliny glargine zależy głównie od ekspozycji na metabolit M1. T0,5 preparatu po wstrzyknięciu podskórnym wynosi 18-19 h niezależnie od dawki. 

 

 

DAWKOWANIE LEKU

Podskórnie. Preparat przeznaczony do stosowania raz na dobę, o dowolnej, ale najlepiej zawsze o tej samej porze. Dawkowanie (dawkę oraz porę stosowania) należy ustalić indywidualnie. U pacjentów z cukrzycą typu 1 preparat musi być stosowany w skojarzeniu z krótko i (lub) szybko działającą insuliną w celu pokrycia zapotrzebowania na insulinę w czasie posiłków. U pacjentów z cukrzycą typu 2 preparat można stosować również w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Moc preparatu jest wyrażona w jednostkach. Jednostki te odnoszą się do leku Toujeo i nie są tym samym co jednostki międzynarodowe lub jednostki wyrażające moc innych analogów insuliny. 

Elastyczność pory podawania. W razie potrzeby istnieje możliwość zmiany czasu podawania, do 3 h przed lub po ustalonej porze podawania. W przypadku pominięcia dawki zaleca się pomiar stężenia cukru we krwi, a następnie postępowanie według ustalonego schematu dawkowania raz na dobę. Należy poinformować pacjentów, że nie należy wstrzykiwać dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. 

Rozpoczęcie leczenia. Pacjenci z cukrzycą typu 1: preparat należy stosować raz na dobę wraz z insuliną podawaną bezpośrednio przed posiłkami. Wymagane jest indywidualne ustalenie dawki. 

Pacjenci z cukrzycą typu 2: zalecana początkowa dawka dobowa to 0,2 jednostki/kg mc. Następnie wymagane jest indywidualne ustalenie dawki. 

Zamiana pomiędzy insuliną glargine 100 j./ml oraz preparatem Toujeo. Insulina glargine 100 j./ml oraz preparat Toujeo nie są biorównoważne i nie są bezpośrednio wymienne. Zamiana z insuliny glargine 100 j./ml na Toujeo może być przeprowadzona jednostka za jednostkę insuliny, ale w celu osiągnięcia zamierzonego stężenia glukozy w osoczu, może być konieczne podanie większej (o ok. 10 do 18%) dawki leku Toujeo. W przypadku zamiany z Toujeo na insulinę glargine 100 j./ml, dawka powinna być zmniejszona (o ok. 20%), w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Zaleca się ścisłe kontrolowanie parametrów metabolicznych w okresie zamiany oraz przez pierwsze tygodnie stosowania nowego schematu leczenia. 

Zamiana z innej insuliny bazalnej na preparat Toujeo. Po zamianie schematu dawkowania z zastosowaniem insuliny o pośrednim czasie działania lub insuliny o długim czasie działania na schemat z użyciem leku Toujeo, może być konieczna zmiana dawki insuliny bazalnej oraz dostosowanie dawki jednocześnie stosowanego leczenia przeciwcukrzycowego (dawka i czas podawania dodatkowych insulin krótko działających lub szybko działających analogów insuliny albo zmiana dawki innych stosowanych leków przeciwcukrzycowych). Zamiana z insuliny bazalnej podawanej raz na dobę na Toujeo podawany raz na dobę może być przeprowadzona jednostka za jednostkę insuliny, na podstawie dawki poprzednio stosowanej insuliny bazalnej.

Zamiana z insuliny bazalnej podawanej 2 razy na dobę na Toujeo podawany raz na dobę: zalecana dawka początkowa leku Toujeo wynosi 80% całkowitej dawki dobowej insuliny bazalnej, której stosowanie jest przerywane. U pacjentów otrzymujących wcześniej duże dawki insuliny po zastosowaniu leku Toujeo, ze względu na występowanie przeciwciał insuliny ludzkiej, może nastąpić poprawa reakcji na insulinę. Zaleca się ścisłe kontrolowanie parametrów metabolicznych w okresie zamiany oraz przez pierwsze tygodnie stosowania nowego schematu leczenia.

W miarę poprawy parametrów metabolicznych i zwiększonej wrażliwości na insulinę może być konieczna dalsza korekta dawkowania. Weryfikacja dawki insuliny może okazać się także niezbędna w przypadku zmiany masy ciała pacjenta, jego trybu życia, zmiany pory stosowania insuliny lub wystąpienia innych okoliczności, które mogą mieć wpływ na częstość występowania hipoglikemii lub hiperglikemii. 

Zamiana preparatu Toujeo na inną insulinę bazalną. W okresie zamiany leku oraz przez pierwsze tygodnie stosowania nowego schematu leczenia zaleca się nadzór lekarski oraz ścisłe monitorowanie parametrów metabolicznych. 

Szczególne grupy pacjentów. Preparat może być stosowany u pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby.

U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) postępujące pogorszenie czynności nerek może prowadzić do stałego zmniejszania zapotrzebowania na insulinę.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone wskutek wolniejszego metabolizmu insuliny.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone wskutek osłabionego procesu glukoneogenezy oraz w wyniku wolniejszego metabolizmu insuliny. 

Dzieci i młodzież. Leczenie preparatem można stosować u młodzieży i dzieci w wieku >6 lat, na takich samych zasadach jak u dorosłych pacjentów. Przy zmianie insuliny bazalnej na ten preparat należy indywidualnie rozważyć zmniejszenie dawki insuliny bazalnej i doposiłkowej, aby zminimalizować ryzyko hipoglikemii. 

Sposób podania. Podskórnie przez wstrzyknięcie w powłoki brzuszne, okolice mięśnia naramiennego lub udo. Kolejne miejsca wstrzyknięć należy zmieniać w obrębie określonego pola wstrzykiwania w celu zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Leku nie wolno podawać dożylnie. Leku nie wolno podawać w pompach insulinowych. Wstrzykiwacz Toujeo SoloStar został specjalnie zaprojektowany dla preparatu Toujeo, dlatego nie jest wymagane ponowne przeliczanie dawki. Leku nie wolno pobierać z wkładu wstrzykiwacza SoloStar przy użyciu strzykawki, ponieważ może to spowodować ciężkie przedawkowanie.

 

 

WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na etykiecie
wstrzykiwacza po: „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Przed pierwszym użyciem
- Przechowywać w lodówce, 2°C - 8°C.
- Nie zamrażać oraz nie umieszczać w bezpośrednim kontakcie z zamrażalnikiem lub z
  pojemnikiem zawierającym substancję zamrażającą.
- Wstrzykiwacz przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Po pierwszym użyciu lub w przypadku noszenia jako produkt zapasowy
- Nie przechowywać wstrzykiwacza w lodówce.
- Wstrzykiwacz można przechowywać do 6 tygodni w temperaturze pokojowej – poniżej 30°C, z
  dala od bezpośredniego źródła ciepła lub światła. Po tym czasie wstrzykiwacz należy wyrzucić.
- Nie należy pozostawiać wstrzykiwacza w samochodzie w ciągu bardzo ciepłego lub chłodnego
  dnia.
- W celu ochrony przed światłem, należy zawsze nakładać nasadkę na wstrzykiwacz, gdy nie jest
  on używany.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

 

 

SKŁAD LEKU

- Substancją czynną leku jest insulina glargine. Każdy ml roztworu zawiera 300 jednostek
  insuliny glargine (co odpowiada 10,91 mg). Każdy wstrzykiwacz zawiera 1,5 ml roztworu do
  wstrzykiwań, co odpowiada 450 jednostkom.
 
- Pozostałe składniki to: cynku chlorek, metakrezol, glicerol, woda do wstrzykiwań i sodu
  wodorotlenek 

 

 

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU

Bardzo często: hipoglikemia. Często: lipohipertrofia, odczyny w miejscu wstrzyknięcia. Niezbyt często: lipoatrofia. Rzadko: reakcje alergiczne, zaburzenia widzenia, retinopatia, obrzęki. Bardzo rzadko: zaburzenia smaku, bóle mięśniowe. Częstość nieznana: amyloidoza skórna.
Ciężka hipoglikemia, zwłaszcza nawracająca, może prowadzić do ciężkich uszkodzeń neurologicznych. Długotrwała lub ciężka hipoglikemia może stanowić zagrożenie życia. U wielu pacjentów objawy przedmiotowe i podmiotowe neuroglikopenii są poprzedzone przez objawy wyrównawcze ze strony układu adrenergicznego. Na ogół, im większe i szybsze jest zmniejszenie stężenia glukozy we krwi, tym objawy te są bardziej zaznaczone. Reakcje nadwrażliwości typu wczesnego na insulinę występują rzadko. Tego typu reakcjom na insulinę (w tym na insulinę glargine) lub na substancje pomocnicze mogą towarzyszyć np.: uogólnione reakcje skórne, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie oraz wstrząs i mogą stanowić one zagrożenie dla życia. Znaczne zmiany stężenia glukozy we krwi mogą powodować przemijające zaburzenia widzenia, spowodowane zmianami turgoru oraz wskaźnika refrakcji soczewki. Długotrwała poprawa kontroli glikemii zmniejsza ryzyko rozwoju retinopatii cukrzycowej. Jednakże intensyfikacja leczenia insuliną z nagłą poprawą kontroli glikemii może wiązać się z przemijającym nasileniem retinopatii cukrzycowej. U pacjentów z retinopatią proliferacyjną, szczególnie u osób nieleczonych metodą fotokoagulacji, ciężka hipoglikemia może stać się przyczyną przemijającej ślepoty. W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić lipodystrofia i amyloidoza skórna, która opóźnia miejscowe wchłanianie insuliny. Regularne zmiany miejsca wstrzykiwań w ramach określonego obszaru mogą zapobiec lub zmniejszyć występowanie takich reakcji.
 
W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić: zaczerwienienie, ból, świąd, pokrzywka, obrzęki lub stan zapalny. Większość odczynów w miejscu wstrzyknięcia insuliny ustępuje zwykle w ciągu kilku dni lub kilku tygodni. Insulina może rzadko powodować obrzęki, szczególnie gdy wcześniej występujące zaburzenia metaboliczne zostały wyrównane intensywną insulinoterapią. Profil bezpieczeństwa leku u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek był podobny do profilu bezpieczeństwa dla ogółu populacji. Częstość, rodzaj i nasilenie działań niepożądanych u dzieci i młodzieży nie wskazują na różnice w doświadczeniach w ogólnej populacji chorych na cukrzycę. 
 
 

 

INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU

Kiedy nie stosować leku Toujeo
- Jeśli pacjent ma uczulenie na insulinę glargine lub którykolwiek z pozostałych składników tego
  leku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Toujeo należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub
pielęgniarką. Należy dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawkowania leku Toujeo,
kontroli stężenia cukru we krwi i w moczu, zaleceń dietetycznych i aktywności fizycznej oraz techniki
wstrzyknięć.

Ważne:
- Jeśli pacjent ma za małe stężenie cukru we krwi – patrz „jak postępować w przypadku małego
  stężenia cukru we krwi” na końcu tej ulotki.
- Zmiana insuliny – jeśli pacjent zmienia typ, markę lub wytwórcę dotychczas stosowanej
  insuliny na inną, w takim przypadku może być konieczna zmiana dawki.
- Jednoczesne stosowanie pioglitazonu z insuliną może prowadzić do poważnych problemów.
- Należy upewnić się czy pacjent stosuje właściwą insulinę – przed każdym wstrzyknięciem
  należy zawsze sprawdzić etykietę insuliny, aby uniknąć pomyłki z innymi insulinami,
  szczególnie między insulinami długodziałającymi, a insulinami krótkodziałającymi.
- Pacjent nigdy nie powinien stosować strzykawki do pobrania leku Toujeo ze wstrzykiwacza.
  Ma to na celu uniknięcie błędów dawkowania i potencjalnego przedawkowania, co może
  prowadzić do zbyt małego stężenia cukru we krwi.
- Jeśli pacjent jest niewidomy lub ma słaby wzrok nie powinien stosować wstrzykiwacza
  samodzielnie, ponieważ może nie być w stanie odczytać wartości w okienku dawki na
  wstrzykiwaczu. Należy uzyskać pomoc ze strony drugiej osoby, która ma dobry wzrok i jest
  przeszkolona w używaniu wstrzykiwacza.

Zmiany skórne w miejscu wstrzyknięcia
Należy regularnie zmieniać miejsce wstrzyknięcia. Zapobiega to powstawaniu zmian skórnych, takich
jak zgrubienia, obkurczenia lub grudki. Insulina wstrzyknięta w obszar, w którym występują grudki,
może nie działać odpowiednio.
- Jeżeli obecnie insulina jest wstrzykiwana w obszarze, w którym występują grudki, to przed jego
  zmianą należy skontaktować się z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką.
  Lekarz może zalecić dokładniejsze kontrolowanie stężenia cukru we krwi oraz dostosowanie dawki
  insuliny lub innych leków przeciwcukrzycowych.

Choroby i urazy
W celu kontrolowania cukrzycy konieczne może być dokładniejsze badanie krwi i moczu, jeśli:
- pacjent jest chory lub doznał poważnego urazu. Takie sytuacje mogą stać się przyczyną
  zwiększenia stężenia cukru we krwi - hiperglikemia.
- pacjent spożywa za małą ilość pokarmu. W takiej sytuacji stężenie cukru we krwi może być za
  małe - hipoglikemia.
W przypadku, gdy pacjent źle się poczuje lub dozna urazu, należy niezwłocznie powiedzieć o
tym lekarzowi.

Jeśli pacjent ma cukrzycę typu 1 i jest chory lub dozna urazu:
- nie należy przerywać stosowania insuliny
- należy spożywać odpowiednie ilości węglowodanów.
Jeśli pacjent ma cukrzycę, należy zawsze poinformować o tym osoby odpowiadające za opiekę lub
leczenie pacjenta.

Przeciwciała przeciwko insulinie
Leczenie insuliną może spowodować, że organizm pacjenta będzie wytwarzał przeciwciała przeciwko
insulinie (substancje, które działają przeciwko insulinie). Jednak, tylko w bardzo rzadkich
przypadkach, będzie to wymagało zmiany dawki insuliny.

Stosowanie leku Toujeo w podróży
Jeśli pacjent wyjeżdża za granicę, podróżowanie przez strefy czasowe może wpłynąć na
zapotrzebowanie na insulinę i czas wstrzyknięć. Przed podróżą należy porozmawiać z lekarzem.
Wskazane jest, aby pacjent omówił następujące kwestie:
- czy typ insuliny, którą stosuje pacjent jest dostępny w kraju docelowym;
- jak zapewnić zapas insuliny, igieł i innych rzeczy;
- jak prawidłowo przechowywać insulinę podczas podróży;
- pory spożywania posiłków i stosowania insuliny;
- możliwe skutki zmiany strefy czasowej;
- czy w krajach, które odwiedzi pacjent występują jakiekolwiek czynniki ryzyka dotyczące
  zdrowia;
- co należy zrobić w nagłych sytuacjach, gdy pacjent źle się poczuje lub zachoruje.

Stosowanie leku Toujeo z alkoholem
W wyniku spożycia alkoholu stężenie cukru we krwi może zwiększyć się albo zmniejszyć – należy
kontrolować stężenie cukru we krwi częściej niż zazwyczaj.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Wystąpienie za małego lub zbyt dużego stężenia cukru we krwi lub pogorszenie widzenia mogą
wpłynąć na zdolność prowadzenia pojazdów, obsługiwania narzędzi lub maszyn. Zdolność do
koncentracji może ulec zaburzeniu. Może to stwarzać zagrożenie dla pacjenta lub innych osób. Należy
zapytać lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki, czy pacjent może prowadzić pojazdy, obsługiwać
narzędzia lub maszyny, jeśli:
- często występuje u niego za małe stężenie cukru we krwi
- rozpoznanie za małego stężenia cukru we krwi jest utrudnione dla pacjenta.

Lek Toujeo zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

 

 

INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU

 Lek Toujeo jest klarownym i bezbarwnym roztworem.
 Każdy wstrzykiwacz zawiera 1,5 ml roztworu do wstrzykiwań (co odpowiada 450 jednostkom).
 Opakowania zawierają 1, 3, 5 lub 10 wstrzykiwaczy.
 Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Sanofi-Aventis Deutschland GmbH, D-65926 Frankfurt am Main, Niemcy.

Inne źródła informacji
Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków:
https://www.ema.europa.eu

 

 

STOSOWANIE INNYCH LEKÓW

Należy powiedzieć lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych
przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki
mogą powodować zmiany stężenia cukru we krwi. Lekarz poinformuje pacjenta, jeżeli stosowana
dawka insuliny będzie wymagała zmiany. Należy również zachować ostrożność podczas odstawiania
tego leku.

Poniżej wymieniono najczęstsze leki, które mogą wpłynąć na leczenie insuliną:

Stężenie cukru we krwi może zmniejszyć się (hipoglikemia), jeśli pacjent stosuje:
- jakiekolwiek inne leki stosowane w cukrzycy
- dyzopiramid – w leczeniu niektórych chorób serca
- fluoksetynę – w leczeniu depresji
- pentamidynę – w zakażeniach pasożytami. Może to spowodować zbyt niskie stężenie cukru we
  krwi, po którym niekiedy może wystąpić zbyt wysokie stężenie cukru we krwi
- antybiotyki sulfonamidowe – w infekcjach
- fibraty – w celu zmniejszenia dużego stężenia tłuszczów we krwi
- inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) – w leczeniu depresji
- pentoksyfilinę, propoksyfen i salicylany (takie jak aspiryna) – w leczeniu bólu i łagodnej
  gorączki
- inhibitory enzymu konwertazy angiotensyny (ACE) – w leczeniu niektórych chorób serca lub
  wysokiego ciśnienia krwi.

Stężenie cukru we krwi może zwiększyć się (hiperglikemia), jeśli pacjent stosuje:
- danazol – w leczeniu endometriozy
- diazoksyd – w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi
- glukagon – w leczeniu bardzo małego stężenia cukru we krwi
- izoniazyd – w leczeniu gruźlicy
- somatropinę – hormon wzrostu
- hormony tarczycy – w leczeniu nieprawidłowej czynności tarczycy
- estrogeny i progestageny – takie jak leki antykoncepcyjne stosowane do kontroli urodzeń
- kortykosteroidy, takie jak kortyzon – w leczeniu stanów zapalnych
- inhibitory proteazy – w leczeniu zakażeń HIV
- leki moczopędne – w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub nadmiernego zatrzymywania
  płynów
- klozapinę, olanzapinę i pochodne fenotiazyny – w leczeniu zaburzeń psychicznych
- sympatykomimetyki takie jak epinefryna (adrenalina), salbutamol, terbutalina – w leczeniu
  astmy.

Zarówno zwiększenie, jak i zmniejszenie stężenia cukru we krwi może wystąpić, jeśli pacjent
stosuje:
- beta-blokery lub klonidynę – w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi
- sole litu – w leczeniu zaburzeń psychicznych.

Beta-blokery
- Leki beta-adrenolityczne oraz inne „leki sympatykolityczne” (takie jak klonidyna, guanetydyna,
  rezerpina – stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi) mogą maskować lub hamować
  objawy zbyt niskiego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii) lub mogą utrudniać rozpoznanie
  objawów ostrzegawczych.

Pioglitazon
U niektórych pacjentów z długo trwającą cukrzycą typu 2 i chorobą serca lub przebytym udarem
mózgu, leczonych pioglitazonem i insuliną, wystąpiła niewydolność serca.
- Należy jak najszybciej powiadomić lekarza w przypadku wystąpienia objawów niewydolności
  serca - takich jak uczucie nietypowego skrócenia oddechu, nagłe zwiększenie masy ciała lub
  miejscowa opuchlizna.

Jeśli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta, lub pacjent ma wątpliwości, należy zwrócić się do
lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem leku Toujeo.


 

CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki przed zastosowaniem tego leku:
- możliwa będzie konieczność zmiany dawki insuliny w czasie ciąży lub po porodzie, lub zmiana
  dawki insuliny i zmiana diety w okresie karmienia piersią
- kontrola cukrzycy i zapobieganie wystąpieniu małego stężenia cukru we krwi ma szczególne
  znaczenie dla zdrowia dziecka.

 

 

STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY

Tego leku nie należy podawać dzieciom w wieku poniżej 6 lat, ponieważ nie ma doświadczenia
w stosowaniu leku Toujeo u dzieci w tym wieku.

 

 

 

 

 

Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

 

Symbol
5909991231538
Kod producenta
5909991231538
Potrzebujesz pomocy? Masz pytania?Zadaj pytanie a my odpowiemy niezwłocznie, najciekawsze pytania i odpowiedzi publikując dla innych.
Zapytaj o produkt
Jeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie tego produktu. Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe. Dane są przetwarzane zgodnie z polityką prywatności. Przesyłając je, akceptujesz jej postanowienia.
Napisz swoją opinię
Twoja ocena:
5/5
Dodaj własne zdjęcie produktu:
pixel