Tezeo HCT 0.08g+0.025g* 28 tabl.
- Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
- Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Zadzwoń do nas lub napisz
REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!
OPIS
Tezeo HCT jest lekiem złożonym, zawierającym dwie substancje czynne, telmisartan
i hydrochlorotiazyd w jednej tabletce. Obie substancje wspomagają kontrolę zbyt wysokiego ciśnienia
tętniczego krwi.
- Telmisartan należy do grupy leków nazywanych blokerami receptora angiotensyny II.
Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną przez organizm, powodującą zwężenie naczyń
krwionośnych, co prowadzi do podwyższenia ciśnienia tętniczego. Telmisartan blokuje
działanie angiotensyny II, dzięki czemu naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie
tętnicze ulega obniżeniu.
- Hydrochlorotiazyd należy do grupy leków zwanych tiazydowymi lekami moczopędnymi, które
powodują zwiększenie wydalania moczu, prowadząc do obniżenia ciśnienia tętniczego krwi.
Nieleczone podwyższone ciśnienie tętnicze może powodować uszkodzenie naczyń krwionośnych
w wielu narządach, co czasami może prowadzić do zawału serca, niewydolności serca lub nerek,
udaru mózgu lub utraty wzroku. Zwykle przed wystąpieniem wymienionych powikłań nie obserwuje
się wcześniej żadnych objawów wynikających z podwyższonego ciśnienia krwi. Z tego względu
ważne jest, aby regularnie mierzyć ciśnienie tętnicze krwi, w celu sprawdzenia czy znajduje się ono
w prawidłowym zakresie wartości.
WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU
DZIAŁANIE LEKU
DAWKOWANIE LEKU
Doustnie. Dorośli: 1 tabl. raz na dobę. Przed zastosowaniem ustalonej dawki preparatu złożonego zaleca się indywidualne dostosowanie dawki każdego ze składników preparatu. Jeśli uzna się to za klinicznie odpowiednie, może być rozważona bezpośrednia zmiana z monoterapii na terapię skojarzoną.
Dawka 40/12,5 mg może być podawana pacjentom, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu telmisartanu w dawce 40 mg.
Dawka 80/12,5 mg może być podawana pacjentom, u których ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu 80 mg telmisartanu.
Dawka 80/25 mg może być podawany pacjentom, u których ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane po zastosowaniu leku złożonego 80/12,5 mg lub u pacjentów, którzy byli wcześniej ustabilizowani za pomocą telmisartanu i hydrochlorotiazydu podawanych osobno.
Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawkowania u osób w podeszłym wieku.
Doświadczenie u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek jest niewielkie, ale nie wskazuje ono na niekorzystny wpływ na nerki i dostosowanie dawki nie jest uważane za konieczne. Zaleca się okresowe monitorowanie czynności nerek. Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr <30 ml/min). Telmisartan nie jest usuwany z krwi przez hemofiltrację i nie podlega dializie.
U pacjentów z lekkimi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby lek należy podawać z zachowaniem ostrożności. Nie należy przekraczać dawki telmisartanu 40 mg raz na dobę. Lek nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Tiazydowe leki moczopędne należy ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.
Sposób podania. Tabletki należy przyjmować raz na dobę, połykając w całości i popijając płynem, można przyjmować niezależnie od posiłku.
WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i na blistrze po:
Termin ważności. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
SKŁAD LEKU
Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.
DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU
INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU
Kiedy nie stosować leku Tezeo HCT
- jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
- jeśli pacjent ma uczulenie na hydrochlorotiazyd lub inne pochodne sulfonamidów,
- po trzecim miesiącu ciąży (należy również unikać stosowania leku Tezeo HCT we wczesnym
okresie ciąży, patrz punkt dotyczący ciąży),
- jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby, takie jak zastój żółci lub
zwężenie dróg żółciowych (utrudnienie odpływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego) lub
jakakolwiek inna ciężka choroba wątroby,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub bezmocz (mniej niż 100 ml moczu na
dobę),
- jeśli lekarz stwierdzi występowanie zbyt małego stężenia potasu lub za dużego stężenia wapnia
we krwi pacjenta, które nie ulegają poprawie na skutek leczenia,
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, należy poinformować lekarza lub
farmaceutę, przed zażyciem leku Tezeo HCT.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Tezeo HCT należy omówić to z lekarzem., jeśli u pacjenta
występują lub kiedykolwiek występowały jakiekolwiek z poniższych stanów lub chorób:
- za niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo jest większe, jeśli
pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór soli z powodu
stosowania leków moczopędnych (diuretyków), diety z ograniczeniem soli, biegunki,
wymiotów lub hemofiltracji,
- choroba nerek lub stan po przeszczepieniu nerki,
- zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych jednej lub obu nerek),
- choroba wątroby,
- choroba serca,
- cukrzyca,
- dna moczanowa,
- zwiększone stężenie aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie, któremu towarzyszą
zaburzenia równowagi elektrolitowej),
- toczeń rumieniowaty układowy (zwany również „toczniem” lub „SLE”), choroba, w przebiegu
której układ odpornościowy atakuje własny organizm,
- substancja czynna hydrochlorotiazyd może powodować rzadkie reakcje powodujące
ograniczenie widzenia i ból oczu. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu w unaczynionej
błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką a twardówką)
lub zwiększonego ciśnienia w gałce ocznej, które mogą się pojawić w ciągu kilku godzin do
kilku tygodni od przyjęcia leku Tezeo HCT. Nieleczone mogą prowadzić do trwałego
zaburzenia wzroku,
- jeśli w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna. Leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry). Podczas stosowania leku
Tezeo HCT należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV.
Przed rozpoczęciem stosowania leku Tezeo HCT należy poinformować lekarza:
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
ciśnienia krwi:
- inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) (ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors,
ACEI) (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), w szczególności jeśli pacjent ma
zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą.
- aliskiren.
Lekarz prowadzący może monitorować czynność nerek, ciśnienie krwi oraz stężenie elektrolitów
(np. potasu) we krwi w regularnych odstępach czasu.
Patrz także informacje pod nagłówkiem „Kiedy nie stosować leku Tezeo HCT”.
• przyjmowaniu digoksyny,
• jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Tezeo HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Należy koniecznie poinformować lekarza, jeśli pacjentka podejrzewa, że jest w ciąży (lub mogła zajść
w ciążę). Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT we wczesnym okresie ciąży. Nie stosować go po
3. miesiącu ciąży, ponieważ stosowany w tym okresie może znacząco zaszkodzić dziecku (patrz punkt
dotyczący ciąży).
Leczenie hydrochlorotiazydem może prowadzić do zaburzenia równowagi elektrolitowej
w organizmie. Typowe objawy zaburzenia gospodarki wodnej lub elektrolitowej obejmują suchość
błony śluzowej w jamie ustnej, osłabienie, letarg, senność, niepokój, bóle lub skurcze mięśni,
nudności (mdłości), wymioty, zmęczenie mięśni oraz nieprawidłowo przyspieszone tętno (szybciej
niż 100 uderzeń na minutę). W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy
poinformować lekarza.
Należy również poinformować lekarza o wystąpieniu nadwrażliwości skóry na światło słoneczne,
w postaci oparzeń słonecznych (takich jak zaczerwienienie, swędzenie, obrzęk, powstawanie
pęcherzy) pojawiających się szybciej niż zazwyczaj.
W przypadku planowanego zabiegu operacyjnego lub znieczulenia, należy poinformować lekarza
o przyjmowaniu leku Tezeo HCT.
Lek Tezeo HCT może mniej skutecznie obniżać ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej.
Jeśli po przyjęciu leku Tezeo HCT u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Tezeo HCT.
Stosowanie leku Tezeo HCT z jedzeniem i alkoholem
Lek Tezeo HCT można przyjmować z pożywieniem lub niezależnie od posiłków. Należy unikać
spożywania alkoholu do czasu rozmowy z lekarzem. Alkohol może dodatkowo obniżyć ciśnienie
krwi i (lub) nasilić ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci przyjmujący lek Tezeo HCT mogą odczuwać zawroty głowy, zemdleć lub mieć
uczucie wirowania. W przypadku wystąpienia takich działań niepożądanych nie należy prowadzić
pojazdów ani obsługiwać maszyn.
Lek Tezeo HCT zawiera sorbitol (E420) i sód
- Lek zawiera 348,3 mg sorbitolu w każdej tabletce.
Sorbitol jest źródłem fruktozy. Jeżeli stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów lub
dziedziczną nietolerancję fruktozy, rzadką chorobę genetyczną, w której organizm pacjenta nie
rozkłada fruktozy, pacjent powinien skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od
sodu”.
INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU
Tezeo HCT, 80 mg + 25 mg tabletki: to białawe do żółtawych, owalne, obustronnie wypukłe tabletki,
z wytłoczeniem „82” po jednej stronie, o wymiarach 16 mm długości i 8 mm szerokości.
Zawartość opakowania
Blistry z OPA/Aluminium/PVC-Aluminium w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowań: 28, 56 lub 84 tabletki.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Podmiot odpowiedzialny
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Prague 10, Republika Czeska
Wytwórca
Zentiva k.s., U kabelovny 130, Dolní Mĕcholupy, 102 37 Prague 10, Republika Czeska
S.C. Zentiva S.A., 50 Theodor Pallady Blvd., District 3, 032266 Bucharest, Rumunia
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela
podmiotu odpowiedzialnego w Polsce:
Zentiva Polska Sp. z o.o.
ul. Bonifraterska 17
00-203 Warszawa
tel.: +48 22 375 92 00
STOSOWANIE INNYCH LEKÓW
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Lekarz może zdecydować o zmianie dawki tych leków lub o podjęciu innych środków ostrożności.
W niektórych przypadkach konieczne może być przerwanie stosowania któregoś z tych leków.
Dotyczy to zwłaszcza jednoczesnego przyjmowania z lekiem Tezeo HCT niżej wymienionych leków:
- preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych rodzajów depresji,
- leki, które zmniejszają stężenie potasu we krwi (hipokaliemia), takie jak inne leki moczopędne
(diuretyki), leki przeczyszczające (np. olej rycynowy), kortykosteroidy (np. prednizon), ACTH
(hormon adrenokortykotropowy), amfoterycyna (lek przeciwgrzybiczy), karbenoksolon
(stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej), sól sodowa penicyliny G (antybiotyk), kwas
salicylowy oraz jego pochodne,
- jodowy środek kontrastowy stosowany do badania obrazowego,
- leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takie jak leki moczopędne oszczędzające
potas, suplementy potasu, substytuty soli zawierające potas, inhibitory konwertazy
angiotensyny (ACE), cyklosporyna (lek immunosupresyjny) i inne leki, takie jak heparyna
sodowa (lek przeciwzakrzepowy),
- leki, na które wpływają zmiany stężenia potasu we krwi, takie jak leki nasercowe (np.
digoksyna) lub leki stosowane w celu kontroli rytmu serca (np. chinidyna, dyzopyramid,
amiodaron, sotalol), leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych (np. tiorydazyna,
chlorpromazyna, lewomepromazyna) i inne leki, takie jak niektóre antybiotyki
(np. sparfloksacyna, pentamidyna) lub pewne leki stosowane w terapii odczynów (reakcji)
alergicznych (np. terfenadyna),
- leki stosowane w cukrzycy (insulina lub leki doustne takie jak metformina),
- kolestyramina i kolestypol, leki obniżające stężenie tłuszczów we krwi,
- leki podwyższające ciśnienie krwi takie jak noradrenalina,
- leki zwiotczające mięśnie takie jak tubokuraryna,
- suplementy wapnia i (lub) witaminy D,
- leki o działaniu antycholinergicznym (stosowane w leczeniu szeregu zaburzeń takich jak stany
skurczowe w obrębie przewodu pokarmowego, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba
lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba Parkinsona oraz wspomagająco przy znieczuleniu) takie
jak atropina i biperyden,
- amantadyna (lek stosowany w chorobie Parkinsona, a także w leczeniu i zapobieganiu pewnych
chorób wirusowych),
- inne leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, kortykosteroidy, leki przeciwbólowe (np.
niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ), leki stosowane w leczeniu nowotworów, dny
moczanowej lub zapalenia stawów,
- jeżeli pacjent stosuje inhibitor ACE lub aliskiren,
- digoksyna.
Lek Tezeo HCT może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze innych leków stosowanych
w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub leków, które mogą wywołać zmniejszenie ciśnienia krwi
(np. baklofen, amifostyna). Ponadto na obniżenie ciśnienia krwi mogą dodatkowo wpływać: alkohol,
barbiturany, narkotyki lub leki przeciwdepresyjne. Objawem zbyt niskiego ciśnienia krwi u pacjenta
mogą być zawroty głowy przy wstawaniu. Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku
konieczności dostosowania dawki innych leków przyjmowanych podczas stosowania leku
Tezeo HCT.
Działanie leku Tezeo HCT może być osłabione podczas przyjmowania leków z grupy NLPZ
(niesteroidowe leki przeciwzapalne, np. kwas acetylosalicylowy lub ibuprofen).
CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ
Ciąża
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
Lekarz zazwyczaj zaleci przerwanie stosowania leku Tezeo HCT przed planowaną ciążą lub
natychmiast po potwierdzeniu ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Tezeo HCT.
Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT w okresie ciąży. Nie stosować go po 3. miesiącu ciąży,
ponieważ może znacząco zaszkodzić dziecku, jeśli jest stosowany po trzecim miesiącu ciąży.
Karmienie piersią
Należy poinformować lekarza prowadzącego o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią.
Nie zaleca się stosowania leku Tezeo HCT podczas karmienia piersią. Lekarz może zastosować inne
leczenie u pacjentek zgłaszających chęć karmienia piersią.
STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności skuteczności lek telimsartanu i HCTZ o ustalonej dawce u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży.
Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
