Bufomix Easyhaler (0,16mg+4,5mcg)*120daw

Bufomix Easyhaler (0,16mg+4,5mcg)*120daw

128,05 zł

brutto / 1opakowanie
Najniższa cena produktu w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki: / opakowanie
Cena regularna: / opakowanie
Cena katalogowa:
Możesz kupić za pkt.
z
Możesz kupić także poprzez:
Dostępny w bardzo małej ilości
Skontaktuj się z obsługą sklepu, aby oszacować czas przygotowania tego produktu do wysyłki.
Dostępny w bardzo małej ilości
Wysyłka
Bezpieczne zakupy
Odroczone płatności. Kup teraz, zapłać później
Kup teraz, zapłać później - 4 kroki
Przy wyborze formy płatności, wybierz PayPo.PayPo - kup teraz, zapłać za 30 dni
PayPo opłaci twój rachunek w sklepie.
Na stronie PayPo sprawdź swoje dane i podaj pesel.
Po otrzymaniu zakupów decydujesz co ci pasuje, a co nie. Możesz zwrócić część albo całość zamówienia - wtedy zmniejszy się też kwota do zapłaty PayPo.
W ciągu 30 dni od zakupu płacisz PayPo za swoje zakupy bez żadnych dodatkowych kosztów. Jeśli chcesz, rozkładasz swoją płatność na raty.
Po zakupie otrzymasz pkt.
  • Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
  • Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Masz pytanie?
Nasi farmaceuci są do Twojej dyspozycji.
Zadzwoń do nas lub napisz

REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!

 

OPIS

Lek Bufomix Easyhaler to inhalator, który jest stosowany w leczeniu astmy u dorosłych i młodzieży
w wieku od 12 do 17 lat. Jest także stosowany w leczeniu objawów przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
(POChP) u dorosłych w wieku 18 lat i starszych. Zawiera dwa różne leki: budezonid i formoterolu fumaran
dwuwodny.
• Budezonid należy do grupy leków zwanych kortykosteroidami. Działa, redukując i zapobiegając
  obrzękom i stanowi zapalnemu płuc.
• Formoterolu fumaran dwuwodny należy do grupy leków nazywanych długo działającymi agonistami
  receptorów beta2-adrenergicznych lub lekami rozszerzającymi oskrzela. Działa, zwiotczając mięśnie
  dróg oddechowych. Ułatwia to pacjentowi oddychanie.

 

 

WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU

Astma (dawka 80 µg+4,5 µg; 160 µg+4,5 µg; 320 µg+9 µg). Regularne leczenie astmy w przypadkach, kiedy wskazane jest zastosowanie leczenia skojarzonego (wziewny kortykosteroid i długo działający β2-mimetyk): u pacjentów, u których wziewne kortykosteroidy wraz ze stosowanymi doraźnie β2-mimetykami nie zapewniają wystarczającej kontroli lub u pacjentów, u których wystarczającą kontrolę zapewniają zarówno wziewne kortykosteroidy, jak i długo działające β2-mimetyki. Lek w dawce 80 µg+4,5 µg przeznaczony jest do leczenia dorosłych, młodzieży i dzieci ≥6 lat; nie jest zalecany do leczenia pacjentów z ciężką postacią astmy. Preparaty w dawkach 160 µg+4,5 µg oraz 320 µg+9 µg przeznaczone są do leczenia dorosłych i młodzieży ≥12 lat. 
 
Przewlekła obturacyjna choroba płuc - POChP (dawka 160 µg+4,5 µg; dawka 320 µg+9 µg). Objawowe leczenie pacjentów dorosłych w wieku ≥18 lat z POChP z natężoną objętością wydechową pierwszosekundową (FEV 1) <70% wartości należnej (po podaniu leku rozszerzającego oskrzela) i zaostrzeniami choroby w wywiadzie, pomimo regularnego leczenia lekami rozszerzającymi oskrzela.
 

 

DZIAŁANIE LEKU

Preparat zawiera formoterol i budezonid, których mechanizm działania jest różny i które wykazują efekt addycyjny w zakresie łagodzenia zaostrzeń astmy. Specyficzne właściwości budezonidu i formoterolu umożliwiają stosowanie tej kombinacji jako leku podtrzymującego i łagodzącego objawy lub leku podtrzymującego w terapii astmy. Budezonid jest glikokortykosteroidem, który, podawany wziewnie, wykazuje zależne od dawki działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych, co prowadzi do złagodzenia objawów i mniejszej liczby zaostrzeń astmy. Wziewny budezonid powoduje mniej ciężkie działania niepożądane niż ustrojowe kortykosteroidy. Dokładny mechanizm odpowiedzialny za przeciwzapalne działanie glikokortykosteroidów jest nieznany. Formoterol to selektywny β2-mimetyk, który po podaniu drogą wziewną prowadzi do szybkiego i długotrwałego rozluźnienia mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalnym zwężeniem dróg oddechowych. Efekt rozszerzający oskrzela zależy od dawki, przy czym początek działania następuje w ciągu 1-3 min. Po podaniu pojedynczej dawki efekt ten utrzymuje się przez co najmniej 12 h. Budezonid, podawany drogą wziewną, jest szybko wchłaniany, a Cmax w osoczu zostaje osiągnięte w ciągu 30 min po inhalacji. W badaniach średnie odkładanie budezonidu w płucach po inhalacji z inhalatora proszkowego wahało się od 32% do 44% dostarczonej dawki. Ustrojowa biodostępność wynosi ok. 49% dostarczonej dawki. U dzieci w wieku 6-16 lat odkładanie się w płucach odpowiada zakresowi obserwowanemu u dorosłych po podaniu takiej samej dawki.  Formoterol, podawany drogą wziewną, jest szybko wchłaniany, a Cmax w osoczu zostaje osiągnięte w ciągu 10 min po inhalacji. W badaniach średnie odkładanie formoterolu w płucach po inhalacji z inhalatora proszkowego wahało się od 28% do 49% dostarczonej dawki. Ustrojowa biodostępność wynosi ok. 61% dostarczonej dawki. Wiązanie z białkami osocza wynosi ok. 50% w przypadku formoterolu i 90% w przypadku budezonidu. Formoterol ulega inaktywacji w wyniku reakcji koniugacji (tworzone są czynne metabolity O-demetylowane i deformylowane, które uznawane są za nieaktywne koniugaty). Budezonid ulega w znacznym stopniu (ok. 90%) biotransformacji przy pierwszym przejściu przez wątrobę do metabolitów o niskiej aktywności charakterystycznej dla glikokortykosteroidów. Charakterystyczna dla glikokortykosteroidów aktywność głównych metabolitów, 6-beta-hydroksy-budezonidu i 16-alfa-hydroksy-prednizolonu stanowi mniej niż 1% aktywności budezonidu. Nie zaobserwowano oznak interakcji metabolicznych lub reakcji wypierania pomiędzy formoterolem i budezonidem. Większość dawki formoterolu ulega transformacji drogą metabolizmu wątrobowego, po którym następuje eliminacja przez nerki. Po inhalacji 8-13% dostarczonej dawki formoterolu wydzielanych jest w postaci niezmetabolizowanej z moczem; końcowy T0,5 w fazie eliminacji wynosi 17 h. Budezonid eliminowany jest drogą metabolizmu katalizowanego głównie przez CYP3A4. Metabolity budezonidu są eliminowane z moczem jako takie lub w postaci skoniugowanej; w moczu wykryto tylko nieistotne ilości budezonidu w postaci niezmienionej. Końcowy T0,5 budezonidu w fazie eliminacji po podaniu dożylnym wynosi 4 h.
 
 

  

DAWKOWANIE LEKU

Wziewnie. Preparat nie jest przeznaczony do początkowej terapii astmy. Dawkowanie składników preparatu jest ustalane dla danego pacjenta i powinno zostać zmodyfikowane w zależności od nasilenia objawów choroby. Modyfikację dawki należy rozważyć nie tylko w przypadku rozpoczynania terapii lekami złożonymi, ale też w trakcie ustalania dawki podtrzymującej. Jeśli u danego pacjenta konieczne jest podanie dawek leku innych niż dostępne w inhalatorze zawierającym preparat złożony, należy przepisać odpowiednie dawki agonistów receptorów β2-adrenergicznych i (lub) kortykosteroidów. Dawkę należy ustalić na najniższym poziomie zapewniającym skuteczną kontrolę objawów.

Pacjenci powinni być regularnie badani w celu utrzymania optymalnej dawki. Po uzyskaniu długotrwałej kontroli przy najniższej zalecanej dawce kolejnym etapem powinno być sprawdzenie samego wziewnego kortykosteroidu. Pacjentom należy przypomnieć o konieczności stosowania preparatu zgodnie z zaleceniami, także w okresie, kiedy objawy nie występują. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przed przerwaniem terapii. Leczenia nie należy przerywać nagle. 

Bufomix Easyhaler 80 µg + 4,5 µg. Istnieją dwie metody terapeutyczne opisane poniżej. 

Terapia podtrzymująca. Preparat stosowany jest systematycznie jako leczenie podtrzymujące z odrębnym, stosowanym doraźnie, szybko działającym lekiem rozszerzającym oskrzela. Pacjentom należy zalecić, aby posiadali zawsze przy sobie, stosowany doraźnie, odrębny, szybko działający lek rozszerzający oskrzela. 

Dorośli (w wieku powyżej 18 lat): 1–2 inhalacje 2 razy na dobę. Niektórzy pacjenci mogą potrzebować dawki do 4 inhalacji dwa razy na dobę. 

Młodzież (w wieku od 12 do 17 lat): 1–2 inhalacje 2 razy na dobę. 

Dzieci (w wieku 6 lat i powyżej): 2 inhalacje 2 razy na dobę.

W praktyce po uzyskaniu kontroli objawów, dzięki stosowaniu 2 razy na dobę, zmniejszenie dawki do najniższej dawki skutecznej może wiązać się ze stosowaniem Bufomix Easyhaler raz na dobę, jeśli w opinii lekarza długo działający lek rozszerzający oskrzela w połączeniu z kortykosteroidem podawanym wziewnie będzie niezbędny do utrzymania kontroli. Zwiększenie częstości przyjmowania szybko działających leków rozszerzających oskrzela wskazuje na pogorszenie kontroli astmy. W takim przypadku należy rozważyć zmianę sposobu leczenia astmy. Ze względu na ograniczona iość danych lek Bufomix Easyhaler, (80 µg + 4,5 µg)/dawkę inhalacyjną, nie jest zalecany dla dzieci w wieku poniżej 6 lat. 

Terapia podtrzymująca i doraźna (łagodząca objawy). Preparat stosowany jest systematycznie jako leczenie podtrzymujące oraz doraźnie po wystąpieniu objawów. Pacjenci przyjmują dobową dawkę podtrzymującą Bufomix Easyhaler, a ponadto przyjmują ten sam lek doraźnie w odpowiedzi na wystąpienie objawów. Pacjentom należy zalecić, aby zawsze posiadali przy sobie Bufomix Easyhaler do zastosowania w razie konieczności. Terapię podtrzymującą i doraźną należy rozważyć szczególnie u pacjentów, u których: kontrola objawów astmy jest niewystarczająca i u których konieczne jest częste stosowanie leku łagodzącego objawy; w wywiadzie występowały zaostrzenia astmy, które wymagały interwencji medycznej. Ścisłe monitorowanie działań niepożądanych związanych z dawką niezbędne jest u pacjentów, którzy często stosują dużą liczbę doraźnych inhalacji Bufomix Easyhaler. 

Dorośli i młodzież (w wieku12 lat i starsza): Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 2 inhalacje na dobę, stosowane w postaci jednej inhalacji rano i wieczorem lub 2 inhalacji rano lub wieczorem. Pacjent powinien stosować 1 dodatkową inhalację doraźnie w przypadku wystąpienia objawów. Jeśli objawy utrzymywać się będą po upływie kilku minut, należy zastosować kolejną inhalację. Jednorazowo nie należy stosować więcej niż 6 inhalacji. Zazwyczaj nie jest potrzebna łączna dawka dobowa większa niż 8 inhalacji; jednakże w krótkich okresach można stosować łączną dawkę dobową do 12 inhalacji. Pacjentom przyjmującym powyżej 8 inhalacji na dobę należy zalecić konsultację z lekarzem. Należy poddać ich badaniom i – według potrzeb – zmodyfikować terapię podtrzymującą. 

Bufomix Easyhaler 160 µg + 4,5 µg. Istnieją dwie metody terapeutyczne opisane poniżej. 

Terapia podtrzymująca. Preparat przyjmowany jako regularna terapia podtrzymująca z odrębnym, stosowanym doraźnie, szybko działającym lekiem rozszerzającym oskrzela. Pacjentom należy zalecić, aby posiadali zawsze dostępny, stosowany doraźnie, odrębny, szybko działający lek rozszerzający oskrzela.

Dorośli (powyżej 18 lat): 1-2 inhalacje 2 razy na dobę; niektórzy pacjenci mogą potrzebować dawki do 4 inhalacji 2 razy na dobę.

Młodzież (od 12 do 17 lat): 1-2 inhalacje 2 razy na dobę. W praktyce po uzyskaniu kontroli objawów, dzięki stosowaniu 2 razy na dobę, zmniejszenie dawki do najniższej dawki skutecznej może wiązać się ze stosowaniem leku raz na dobę, jeśli w opinii lekarza długo działający lek rozszerzający oskrzela w połączeniu z kortykosteroidem podawanym wziewnie będzie niezbędny do utrzymania kontroli. Rosnące wykorzystanie odrębnych szybko działających leków rozszerzających oskrzela wskazuje nasilenie choroby zasadniczej i uzasadnia ponowną ocenę terapii astmy.

Dzieci w wieku ≥6 lat: u dzieci w wieku 6-11 lat zaleca się lek o mocy (80 µg + 4,5 µg/dawkę inhalacyjną).  

Terapia podtrzymująca i łagodząca objawy. Preparat przyjmowany jako regularna terapia podtrzymująca stosowana doraźnie po wystąpieniu objawów. Pacjenci przyjmują dobową dawkę podtrzymującą preparatu, a ponadto przyjmują ten sam preparat doraźnie w odpowiedzi na wystąpienie objawów. Pacjentom należy zalecić, aby zawsze posiadali dostępny preparat Bufomix Easyhaler do stosowania doraźnego. Terapię podtrzymującą i łagodzącą objawy należy rozważyć szczególnie u pacjentów, u których: kontrola objawów astmy jest niewystarczająca i u których konieczne jest częste stosowanie leku łagodzącego objawy; w wywiadzie występowały zaostrzenia astmy, które wymagały interwencji medycznej. Ścisłe monitorowanie działań niepożądanych związanych z dawką niezbędne jest u pacjentów, którzy często stosują dużą liczbę doraźnych inhalacji preparatu.

Dorośli i młodzież (12 lat i starsza): zalecana dawka podtrzymująca wynosi 2 inhalacje na dobę, stosowane w postaci jednej inhalacji rano i wieczorem lub 2 inhalacji rano lub wieczorem; u niektórych pacjentów właściwa może być dawka podtrzymująca wynosząca 2 inhalacje 2 razy na dobę. Pacjent powinien stosować 1 dodatkową inhalację doraźnie w przypadku wystąpienia objawów. Jeśli objawy utrzymywać się będą po upływie kilku minut, należy zastosować kolejną inhalację. Jednorazowo nie należy stosować więcej niż 6 inhalacji. Zazwyczaj nie jest potrzebna łączna dawka dobowa większa niż 8 inhalacji; jednakże w krótkich okresach można stosować łączną dawkę dobową do 12 inhalacji. Pacjentom przyjmującym powyżej 8 inhalacji na dobę należy zalecić konsultację z lekarzem. Należy poddać ich badaniom i - wg potrzeb - zmodyfikować terapię podtrzymującą. U dzieci poniżej 12 lat nie zaleca się terapii podtrzymującej i łagodzącej objawy. 

POChP. Dorośli: 2 inhalacje, 2 razy na dobę. 

Bufomix Easyhaler 320 µg + 9 µg. Astma. 

Dorośli (powyżej 18 lat): 1 inhalacja 2 razy na dobę; niektórzy pacjenci mogą potrzebować dawki do 2 inhalacji 2 razy na dobę.

Młodzież (od 12 do 17 lat): 1 inhalacja 2 razy na dobę.

Pacjenci powinni być regularnie badani przez w celu utrzymania optymalnej dawki leku. W praktyce po uzyskaniu kontroli objawów, dzięki stosowaniu 2 razy na dobę, zmniejszenie dawki do najniższej dawki skutecznej może wiązać się ze stosowaniem preparatu raz na dobę, jeśli w opinii lekarza długo działający lek rozszerzający oskrzela w połączeniu z kortykosteroidem podawanym wziewnie będzie niezbędny do utrzymania kontroli. Rosnące wykorzystanie odrębnych szybko działających leków rozszerzających oskrzela wskazuje nasilenie choroby zasadniczej i uzasadnia ponowną ocenę terapii astmy. 

POChP. Dorośli: 1 inhalacja 2 razy na dobę.

Dzieci w wieku ≥6 lat: u dzieci w wieku 6-11 lat zaleca się lek o mocy (80 µg + 4,5 µg/dawkę inhalacyjną).

Preparat w dawce 320 µg + 9 µg można stosować jedynie w terapii podtrzymującej. 

Odstawianie leku. W razie przerywania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Leczenia nie należy przerywać w sposób nagły. 

Szczególne grupy pacjentów. Nie istnieją specjalne wymagania dotyczące dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Brak dostępnych danych dotyczących stosowania preparatu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek. U pacjentów z ciężką postacią marskości wątroby można spodziewać się nasilonej ekspozycji. 

Sposób podania. Inhalator napędzany jest wdechowym przepływem powietrza, co oznacza, że kiedy pacjent wdycha powietrze przez ustnik, substancja przedostaje się we wdychanym powietrzu do dróg oddechowych. Należy pouczyć pacjenta, aby: dokładnie przeczytał instrukcję obsługi w ulotce dla pacjenta dołączonej do każdego opakowania Bufomix Easyhaler; wstrząsnął i przygotował inhalator przed każdym użyciem; mocno i głęboko oddychał przez ustnik, aby zapewnić dostarczenie optymalnej dawki do płuc; nigdy nie wydychał powietrza przez ustnik, ponieważ spowoduje to zmniejszenie dawki dostarczonej (w takiej sytuacji należy postukać ustnikiem o stół lub dłoń w celu usunięcia proszku, a następnie powtórzyć procedurę dozowania); nigdy nie uruchamiał inhalatora więcej niż raz bez wdychania proszku (w takiej sytuacji należy postukać ustnikiem o stół lub dłoń w celu usunięcia proszku, a następnie powtórzyć procedurę dozowania); wypłukał usta wodą po inhalacji dawki podtrzymującej - pozwoli to zminimalizować ryzyko wystąpienia pleśniawek jamy ustnej i gardła. W razie wystąpienia pleśniawek pacjenci powinni także przepłukiwać usta po inhalacjach doraźnych; regularnie czyścił ustnik suchą szmatką (do czyszczenia nie wolno używać wody, ponieważ proszek nie powinien stykać się z wilgocią); wymieniał inhalator Bufomix Easyhaler, kiedy licznik wskaże zero, nawet jeśli w inhalatorze nadal widoczny jest proszek.

 

 

WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym, worku
  i etykiecie inhalatora po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Po otwarciu laminowanego worka nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C, chronić przed
  wilgocią. Zaleca się przechowywanie inhalatora Easyhaler w opakowaniu ochronnym.
• W razie zawilgocenia inhalatora Bufomix Easyhaler konieczna jest jego wymiana na nowy.
• Inhalator Bufomix Easyhaler należy wymienić po upływie 4 miesięcy od otwarcia laminowanego
  worka. Datę otwarcia worka należy zapisać.
• Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
  farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
  środowisko.

 

 

SKŁAD LEKU

- Substancjami czynnymi leku są budezonid i formoterolu fumaran dwuwodny. Każda dawka podawana
  drogą wziewną zawiera 160 mikrogramów budezonidu i 4,5 mikrogramów formoterolu fumaranu
  dwuwodnego.
 
- Pozostały składnik to laktoza jednowodna (która zawiera białka mleka).

 

 

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU

Często: drożdżyca jamy ustnej i gardła, zapalenie płuc (u pacjentów z POChP), ból głowy, drżenie, kołatanie serca, łagodne podrażnienie gardła, kaszel, dysfonia (w tym chrypka). Niezbyt często: agresja, nadaktywność psychoruchowa, niepokój, zaburzenia snu, zawroty głowy, nieostre widzenie, częstoskurcz, nudności, zasinienia, skurcze mięśni. Rzadko: bezpośrednie lub opóźnione reakcje nadwrażliwości (np. wykwit, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, obrzęk naczyniowo-ruchowy i reakcja anafilaktyczna), hipokaliemia, zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, skurcze dodatkowe), skurcz oskrzeli. Bardzo rzadko: zespół Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, hiperglikemia, depresja, zmiany zachowania (głównie u dzieci), zaburzenia smaku, zaćma i jaskra, dusznica bolesna, wydłużenie odstępu QTc, wahania ciśnienia krwi.
Zakażenie drożdżakowe jamy ustnej i gardła pojawia się w wyniku odkładania się leku. Ryzyko można zminimalizować, zalecając pacjentowi płukanie jamy ustnej po każdej dawce podtrzymującej. Drożdżakowe zakażenie jamy ustnej i gardła ustępują zwykle po miejscowym leczeniu przeciwgrzybiczym bez konieczności przerywania terapii wziewnymi kortykosteroidami. Jeśli wystąpi zakażenie jamy ustnej i gardła, pacjenci powinni również płukać usta wodą po każdej inhalacji doraźnej. Podobnie jak w przypadku innych terapii wziewnych, może wystąpić paradoksalny skurcz oskrzeli; który ustępuje po szybko działającym wziewnym leku rozszerzającym oskrzela. Leczenie należy rozpocząć natychmiast. Stosowanie leku należy przerwać natychmiast, pacjenta należy poddać ponownym badaniom i w razie konieczności wdrożyć leczenie alternatywne. Wziewne kortykosteroidy mogą wywierać działanie układowe, szczególnie w dużych dawkach przyjmowanych przez długi czas. Prawdopodobieństwo wystąpienia takiego wpływu jest znacznie mniejsze niż w przypadku doustnych kortykosteroidów.
Do możliwych wpływów układowych należą: zespół Cushinga, objawy zespołu Cushinga, supresja nadnerczy, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zaćma i jaskra. Może także wystąpić zwiększona podatność na zakażenia i zaburzenie zdolności do przystosowania się do stresu. Wpływy te zależą prawdopodobnie od dawki, czasu ekspozycji, jednoczesnej i wcześniejszej ekspozycji na steroidy oraz wrażliwości danego pacjenta. Leczenie β2-mimetykami może doprowadzić do wzrostu stężenia insuliny, wolnych kwasów tłuszczowych, glicerolu i ciał ketonowych we krwi.
 
 

 

INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU

Kiedy nie stosować leku Bufomix Easyhaler 160 + 4,5:
• jeśli pacjent ma uczulenie na budezonid, formoterol lub pozostały składnik tego leku,

którym jest laktoza (która zawiera niewielkie ilości białek mleka).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Bufomix Easyhaler należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
szczególnie jeśli pacjent ma:
• cukrzycę,
• zakażenie płuc,
• wysokie ciśnienie krwi lub problemy z sercem w wywiadzie (w tym nierówny rytm serca, bardzo
  szybkie tętno, zwężenie tętnic lub niewydolność serca),
• problemy z tarczycą lub nadnerczami,
• niskie stężenie potasu we krwi,
• ciężkie zaburzenia wątroby.

Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się z lekarzem.

Po zakończeniu inhalacji należy przepłukać usta, aby zapobiec grzybiczemu zakażeniu jamy ustnej.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Bufomix Easyhaler nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów
i obsługiwania maszyn.

Lek Bufomix Easyhaler zawiera laktozę, rodzaj cukru. Jeżeli wcześniej u pacjenta stwierdzono
nietolerancję pewnych cukrów, powinien on przed zastosowaniem tego leku skontaktować się z lekarzem.
Ilość laktozy zawarta w leku nie powoduje zazwyczaj problemów u osób z nietolerancją laktozy.
Substancja pomocnicza, laktoza, zawiera niewielkie ilości białek mleka, które mogą wywołać reakcję
alergiczną.

 

 

INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU

Bufomix Easyhaler 160 + 4,5 to inhalator wypełniony lekiem. Proszek do inhalacji ma barwę białą do
żółtawej. Każdy inhalator zawiera 60 lub 120 dawek i ma biały korpus z czerwoną częścią górną.
Bufomix Easyhaler 160 + 4,5 dostępny jest w opakowaniach:
• 1 inhalator po 60 dawek, z opakowaniem ochronnym,
• 1 inhalator po 120 dawek, z opakowaniem ochronnym.

Podmiot odpowiedzialny
Orion Corporation
Orionintie 1
FI-02200 Espoo
Finlandia

Wytwórca
Orion Corporation, Orion Pharma
Orionintie 1
FI-02200 Espoo
Finlandia

Szczegółowe i aktualne informacje dotyczące stosowania tego leku są dostępne po zeskanowaniu kodu QR
(znajdującego się zarówno na opakowaniu zewnętrznym, jak i etykiecie inhalatora) za pomocą smartfona.
Takie same informacje są dostępne na stronie internetowej: www.oeh.fi/bfpl


  

STOSOWANIE INNYCH LEKÓW

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie
lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są bez recepty.

Niektóre leki mogą nasilić działanie leku Bufomix Easyhaler i lekarz może chcieć uważnie monitorować
stan pacjenta przyjmującego takie leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicystat).

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę zwłaszcza o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących
leków:
• beta-adrenolityki (np. atenolol lub propranolol, stosowane w związku z wysokim ciśnieniem krwi),
  w tym krople do oczu (np. tymolol, stosowany z powodu jaskry);
• leki stosowane z powodu szybkiego lub nierównego rytmu serca (np. chinidyna);
• leki takie, jak digoksyna, stosowana w leczeniu niewydolności serca;
• diuretyki, znane także jako leki moczopędne (np. furosemid). Są one stosowane w terapii wysokiego
  ciśnienia krwi;
• sterydy przyjmowane doustnie (np. prednizolon);
• pochodne ksantyny (np. teofilina lub aminofilina). Są one często stosowane w leczeniu astmy;
• inne leki rozszerzające oskrzela (np. salbutamol);
• trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina) oraz lek przeciwdepresyjny nefazodon;
• pochodne fenotiazyny (np. chloropromazyna i prochloroperazyna);
• leki stosowane w leczeniu zakażeń (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol,
  klarytromycyna i telitromycyna);
• leki stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. lewodopa);
• leki stosowane w chorobach tarczycy (np. lewotyroksyna).

Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z powyższych stanów lub pacjent ma jakieś wątpliwości, przed
przyjęciem leku Bufomix Easyhaler należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lekarza lub farmaceutę należy także poinformować o planowanej operacji lub zabiegu stomatologicznym
w znieczuleniu ogólnym.

 

 

CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ

• Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
  dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.
• Nie należy stosować leku Bufomix Easyhaler bez konsultacji z lekarzem.
• W przypadku zajścia w ciążę w trakcie terapii lekiem Bufomix Easyhaler nie należy przerywać jego
  stosowania i należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.

 

 

STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY

Bufomix Easyhaler jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat. Dla dzieci w wieku od 6 do 11 lat dostępny jest Bufomix Easyhaler o mniejszej mocy ((80 mikrogramów + 4,5 mikrogramów)/dawkę inhalacyjną). Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci poniżej 6 lat.

Bezpieczeństwo i skuteczność leków stosowanych u dzieci są kluczowe. W przypadku wziewnych kortykosteroidów, takich jak budezonid, badania wykazały, że są one skuteczne w kontrolowaniu objawów astmy i zmniejszaniu liczby zaostrzeń. Jednakże, długotrwałe stosowanie może wpływać na wzrost dzieci, dlatego ważne jest regularne monitorowanie wzrostu przez lekarza.

 

 

 

 

 

Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

 

Symbol
5909991137458
Kod producenta
5909991137458
Potrzebujesz pomocy? Masz pytania?Zadaj pytanie a my odpowiemy niezwłocznie, najciekawsze pytania i odpowiedzi publikując dla innych.
Zapytaj o produkt
Jeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie tego produktu. Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe. Dane są przetwarzane zgodnie z polityką prywatności. Przesyłając je, akceptujesz jej postanowienia.
Napisz swoją opinię
Twoja ocena:
5/5
Dodaj własne zdjęcie produktu:
pixel