Encorton 1 mg *20 tabl. (blistry)
- Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
- Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Zadzwoń do nas lub napisz
REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!
OPIS
Encorton - prednizon jest syntetycznym glikokortykosteroidem, analogiem kortyzolu. Jest on związkiem
nieaktywnym, a znaczenie kliniczne ma powstający w wątrobie metabolit prednizonu - prednizolon,
glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym. Przyjmuje się, że 5 mg prednizonu
wykazuje działanie przeciwzapalne równoważne 4 mg metyloprednizolonu lub triamcinolonu,
0,75 mg deksametazonu, 0,6 mg betametazonu i 20 mg hydrokortyzonu.
Jego działanie mineralokortykosteroidowe stanowi około 60% aktywności hydrokortyzonu.
Prednizolon hamuje rozwój objawów zapalenia nie wpływając na jego przyczynę. Hamuje
gromadzenie się komórek w rejonie ogniska zapalnego. Powoduje zmniejszenie rozszerzalności
i przepuszczalności naczyń włosowatych, co prowadzi do zahamowania tworzenia obrzęków.
Działanie immunosupresyjne:
Mechanizmy działania immunosupresyjnego nie są całkowicie poznane, ale prednizolon może
zapobiegać lub hamować komórkowe reakcje immunologiczne jak również specyficzne mechanizmy
związane z odpowiedzią immunologiczną.
Wpływ na równowagę wodno-elektrolitową
Prednizolon poprzez działanie na cewkę dalszą nasila wchłanianie zwrotne sodu, wydalanie potasu
i jonów wodorowych oraz zatrzymywanie wody.
Inne działania:
Prednizolon hamuje wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) przez przysadkę, co
prowadzi do zmniejszenia wytwarzania kortykosteroidów i androgenów w korze nadnerczy.
Prednizolon nasila rozpad białek i indukuje enzymy biorące udział w metabolizmie aminokwasów co
może prowadzić do ujemnego bilansu azotowego.
Prednizolon zwiększa dostępność glukozy poprzez indukcję enzymów glukogenezy w wątrobie,
pobudzanie katabolizmu białek i zmniejszenie zużycia glukozy w tkankach obwodowych. Prowadzi to
do zwiększonego gromadzenia glikogenu w wątrobie i zwiększenia stężenia glukozy we krwi.
Prednizolon nasila uwalnianie kwasów tłuszczowych z tkanki tłuszczowej, co zwiększa stężenie
kwasów tłuszczowych w osoczu, a po długotrwałym leczeniu może dojść do nieprawidłowego
rozmieszczenia tkanki tłuszczowej.
Prednizolon zmniejsza stężenie wapnia w osoczu co prowadzi do zahamowania wzrostu kości u dzieci
i młodzieży oraz rozwoju osteoporozy w każdym wieku.
Prednizolon nasila działanie endo- i egzogennych amin katecholowych.
WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU
− niewydolność kory nadnerczy pierwotna (choroba Addisona) i wtórna (lekami z wyboru są
hydrokortyzon i kortyzon, syntetyczne pochodne mogą być stosowane z mineralokortykoidami);
− wrodzona hiperplazja nadnerczy;
− hiperkalcemia związana z chorobą nowotworową;
− zapalenie tarczycy (nieropne).
Choroby alergiczne o ciężkim przebiegu, oporne na inne metody leczenia:
− kontaktowe zapalenie skóry;
− atopowe zapalenie skóry;
− choroba posurowicza;
− reakcje nadwrażliwości na leki;
− całoroczny lub sezonowy alergiczny nieżyt nosa.
Kolagenozy (glikokortykosteroidy wskazane są w okresach zaostrzenia lub w niektórych przypadkach
jako leczenie podtrzymujące):
− ostre reumatyczne zapalenie serca;
− zapalenie skórno-mięśniowe (u dzieci glikokortykosteroidy mogą być lekiem z wyboru);
− toczeń rumieniowaty układowy.
Choroby skóry i błon śluzowych:
− złuszczające zapalenie skóry;
− opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry;
− ciężkie łojotokowe zapalenie skóry;
− ciężki rumień wielopostaciowy (zespół Stevens-Johnsona);
− ziarniniak grzybiasty;
− pęcherzyca;
− ciężka łuszczyca.
Choroby przewodu pokarmowego (w okresach zaostrzenia; długotrwałe leczenie jest niewskazane):
− wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
− choroba Leśniowskiego-Crohna.
Choroby układu krwiotwórczego:
− niedokrwistość hemolityczna nabyta (autoimmunologiczna);
− niedokrwistość aplastyczna wrodzona;
− niedokrwistość wskutek wybiórczej hipoplazji układu czerwonokrwinkowego;
− małopłytkowość wtórna u dorosłych;
− idiopatyczna plamica małopłytkowa (choroba Werlhofa) u dorosłych.
Choroby nowotworowe (jako leczenie paliatywne, łącznie z odpowiednim leczeniem
przeciwnowotworowym):
− białaczki i chłoniaki u dorosłych;
− ostra białaczka u dzieci.
Zespół nerczycowy.
Glikokortykosteroidy wskazane są w celu wywołania diurezy lub uzyskania remisji w przypadku
białkomoczu w zespole nerczycowym idiopatycznym bez mocznicy lub w celu poprawy czynności
nerek u chorych z toczniem rumieniowatym. W idiopatycznym zespole nerczycowym długotrwałe
leczenie może być konieczne w celu zapobieżenia częstym nawrotom.
Choroby neurologiczne:
− stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzenia.
Choroby oka (ciężkie, ostre i przewlekłe procesy alergiczne i zapalne):
− zapalenie tęczówki;
− zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego;
− zapalenie naczyniówki i siatkówki;
− rozlane zapalenie błony naczyniowej tylnego odcinka oka;
− zapalenie nerwu wzrokowego;
− współczulne zapalenie naczyniówki;
− zapalenie przedniego odcinka oka;
− alergiczne zapalenie spojówek;
− zapalenie rogówki (nie związane z zakażeniem wirusem opryszczki lub zakażeniem grzybiczym);
− alergiczne owrzodzenie brzeżne rogówki.
Choroby układu oddechowego:
− beryloza;
− zespół Löfflera;
− zachłystowe zapalenie płuc;
− objawowa sarkoidoza;
− piorunująca lub rozsiana gruźlica płuc (z jednoczesnym leczeniem przeciwgruźliczym);
− astma oskrzelowa.
Choroby reumatyczne (jako leczenie wspomagające w stanach zaostrzenia):
− zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa;
− łuszczycowe zapalenie stawów;
− reumatoidalne zapalenie stawów, młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów (w przypadkach
opornych na inne metody leczenia).
Inne, niereumatyczne stany zapalne układu kostno-stawowego:
− ostre i podostre zapalenie kaletki;
− ostre dnawe zapalenie stawów;
− ostre, nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna;
− pourazowe zapalenie kości i stawów;
− zapalenie błony maziowej u pacjentów z zapaleniem kości i stawów;
− zapalenie nadkłykcia.
Inne:
− gruźlicze zapalenie opon mózgowych z blokiem podpajęczynówkowym (jednocześnie z leczeniem
przeciwgruźliczym);
− włośnica z zajęciem mięśnia sercowego lub układu nerwowego.
DZIAŁANIE LEKU
DAWKOWANIE LEKU
Doustnie. Dawkę należy ustalić indywidualnie, zależnie od rodzaju choroby i odpowiedzi na leczenie. Po uzyskaniu pożądanego efektu leczniczego wskazane jest stopniowe zmniejszanie dawki do najmniejszej dawki skutecznej. Także przed planowanym odstawieniem leku dawkę należy zmniejszać stopniowo. W przypadku długotrwałego leczenia dużymi dawkami odstawienie leku można rozpocząć zmniejszeniem dawki o 1 mg miesięcznie, w przypadku krótkiego okresu leczenia o 2-5 mg co 2-7 dni.
Prednizon podawany w dawce do 40 mg na dobę przez okres krótszy niż 7 dni można odstawić bez ryzyka zahamowania osi przysadka-nadnercza. W celu zmniejszenia ryzyka zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza zaleca się podawanie leku raz na dobę, w godzinach rannych, ponieważ rano jest największe wydzielanie endogennych kortykosteroidów. Jednakże, w niektórych przypadkach może być konieczne częstsze podawanie prednizonu.
Przeciętnie stosowane dawki. Dorośli i młodzież: 5-60 mg na dobę, jako pojedyncza dawka lub w dawkach podzielonych, maksymalnie do 250 mg na dobę. Dzieci: 2 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych co 6-8 h lub w dawce jednorazowej.
Stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzenia: dorośli - 200 mg na dobę przez 7 dni, następnie 80 mg co drugi dzień przez 1 miesiąc.
Zespół nerczycowy: dzieci do 18 mż.: dawka nie została ustalona;
dzieci w wieku od 18 mż. do 4 lat - początkowo 7-10 mg 4 razy na dobę;
dzieci w wieku 4-10 lat - początkowo 15 mg 4 razy na dobę;
dzieci >10 lat - początkowo 20 mg 4 razy na dobę.
Reumatyczne zapalenie serca, białaczka, nowotwory: dzieci - przez pierwsze 2 lub 3 tyg. 0,5 mg/kg mc. lub 15 mg/m2 pc. 4 razy na dobę, następnie 0,375 mg/kg mc. lub 11,25 mg/m2 pc. 4 razy na dobę przez 4-6 tyg.
Gruźlica (z jednoczesnym leczeniem przeciwgruźliczym): dzieci - 0,5 mg/kg mc. lub 15 mg/m2 pc. 4 razy na dobę przez 2 miesiące.
Sposób podania. Lek należy podawać w trakcie posiłku. Tabletki nie należy dzielić.
WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin
ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu
ochrony przed światłem i wilgocią.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
SKŁAD LEKU
Jedna tabletka zawiera odpowiednio 1 mg, 5 mg, 10 mg lub 20 mg prednizonu
żelatyna.
DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU
INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU
Kiedy nie przyjmować leku Encorton:
– jeśli pacjent ma uczulenie na prednizon lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
– jeśli pacjent ma układowe zakażenie grzybicze.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Encorton należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli:
Pacjent choruje na twardzinę skóry (zaburzenie autoimmunologiczne znane również jako twardzina
układowa), ponieważ dawki wynoszące co najmniej 15 mg na dobę mogą powodować zwiększenie
ryzyka wystąpienia poważnego powikłania zwanego twardzinowym przełomem nerkowym. Do
objawów twardzinowego przełomu nerkowego zalicza się podwyższenie ciśnienia krwi i zmniejszenie
wytwarzania moczu. Lekarz prowadzący może zalecić regularne sprawdzanie ciśnienia krwi i
wydalania moczu.
Prednizon jest przeciwwskazany u pacjentów z układowymi zakażeniami grzybiczymi, ze względu na
ryzyko nasilenia zakażenia. W zakażeniach grzybiczych leczonych amfoterycyną B może być
niekiedy stosowany w celu zmniejszenia jej działań niepożądanych, jednak w tych przypadkach może
powodować zastoinową niewydolność krążenia i powiększenie serca oraz ciężką hipokaliemię
(zmniejszone stężenie jonów potasowych we krwi).
U pacjentów leczonych kortykosteroidami, w sytuacji zwiększonego stresu może wystąpić
konieczność podania zwiększonej dawki szybko działającego glikokortykosteroidu.
Nagłe zaprzestanie leczenia może spowodować wystąpienie niewydolności kory nadnerczy, dlatego
należy dawkę prednizonu zmniejszać stopniowo.
Prednizon może maskować objawy zakażenia, zmniejszać odporność na zakażenie i zdolność do jego
lokalizacji. Osoby leczone kortykosteroidami powinny unikać ekspozycji na ospę wietrzną i odrę,
ponieważ w przypadku zakażenia tymi chorobami, ich przebieg jest znacznie cięższy.
Długotrwałe stosowanie prednizonu może powodować zaćmę, jaskrę z możliwością uszkodzenia
nerwów wzrokowych, a także zwiększać ryzyko wtórnych zakażeń grzybiczych lub wirusowych.
Prednizon wpływa na równowagę wodno-elektrolitową. Średnie i duże dawki leku mogą powodować
wzrost ciśnienia tętniczego krwi, zatrzymywanie sodu i wody oraz zwiększone wydalanie potasu.
Może wówczas zachodzić konieczność ograniczenia ilości sodu w diecie i uzupełnienia potasu.
Wszystkie kortykosteroidy zwiększają wydalanie wapnia.
Pacjentów leczonych prednizonem nie należy szczepić żywymi szczepionkami wirusowymi. Podanie
inaktywowanej szczepionki wirusowej lub bakteryjnej może nie spowodować oczekiwanego wzrostu
przeciwciał.
Pacjent leczony prednizonem powinien ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.
Przerwanie leczenia po długotrwałym stosowaniu może wywołać objawy zespołu odstawienia
glikokortykosteroidów, takie jak: gorączka, bóle mięśni i stawów, złe samopoczucie. Objawy te mogą
wystąpić nawet w przypadku, gdy nie stwierdza się niewydolności kory nadnerczy.
U pacjentów z niedoczynnością tarczycy lub marskością wątroby prednizon wykazuje silniejsze
działanie.
Prednizon należy stosować w najmniejszych skutecznych dawkach.
Należy zachować ostrożność podczas leczenia kwasem acetylosalicylowym razem z prednizonem u
pacjentów z hipoprotrombinemią (niedobór protrombiny we krwi).
Należy ostrożnie stosować prednizon w nieswoistym wrzodziejącym zapaleniu okrężnicy jeżeli
istnieje zagrożenie perforacją (przerwanie ciągłości ściany jelita), ropniach lub innych ropnych
zakażeniach, uchyłkowatości jelit, świeżych zespoleniach jelitowych, czynnym lub utajonym wrzodzie
trawiennym, w zapaleniu przełyku, w zapaleniu żołądka, w nadczynności i niedoczynności tarczycy,
niewydolności nerek, nadciśnieniu tętniczym, osteoporozie, myasthenia gravis (nużliwości mięśni),
cukrzycy, upośledzonej czynności wątroby, chorobach serca, zastoinowej niewydolności krążenia,
ostatnio przebytym zawale serca, jaskrze.
Prednizon może ujawnić utajoną pełzakowicę. U osób przybyłych z krajów tropikalnych lub
pacjentów z biegunką o nieznanej przyczynie, należy wykluczyć zakażenie pełzakiem czerwonki
przed leczeniem glikokortykosteroidami.
Podawanie prednizonu pacjentom z czynną gruźlicą powinno być ograniczone do przypadków
gruźlicy rozsianej lub o przebiegu piorunującym i tylko przy jednoczesnym leczeniu
przeciwgruźliczym.
W przypadku półpaśca ocznego stosować ostrożnie ze względu na ryzyko perforacji rogówki.
Podczas stosowania prednizonu mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak: euforia, bezsenność,
nagłe zmiany nastroju, zaburzenia osobowości, ciężka depresja, objawy psychozy. Istniejąca
wcześniej chwiejność emocjonalna lub skłonności psychotyczne mogą nasilać się podczas leczenia.
W razie perforacji w obrębie przewodu pokarmowego u pacjentów leczonych dużymi dawkami
prednizonu, objawy zapalenia otrzewnej mogą być nieznaczne lub nie wystąpić wcale.
U pacjentów leczonych kortykosteroidami należy kontrolować czynność nadnerczy, stężenia
elektrolitów, stężenie glukozy we krwi, czas protrombinowy (u pacjentów otrzymujących leki
przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny), wykonywać badania okulistyczne, badać kał na obecność
krwi utajonej.
Jeśli u pacjenta wystąpi nieostre widzenie lub inne zaburzenia widzenia, należy skontaktować się z
lekarzem.
Stosowanie leku Encorton u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek lek należy stosować ostrożnie.
Stosowanie leku Encorton u pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku ze względu na możliwość rozwoju nadciśnienia tętniczego
i osteoporozy lek należy stosować ostrożnie.
Encorton z jedzeniem i piciem
Należy przyjmować w trakcie posiłku.
Tabletki nie należy dzielić.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektóre działania niepożądane (drgawki, zawroty i bóle głowy, niewyraźne lub podwójne widzenie,
zaburzenia psychiczne) mogą zaburzyć zdolność prowadzenia pojazdów, obsługę maszyn i sprawność
psychofizyczną.
Encorton zawiera laktozę
Jeżeli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU
Encorton 1 mg: tabletki białe lub prawie białe, gładkie o jednolitej powierzchni, okrągłe i obustronnie
płaskie, z oznakowaniem "∆" wytłoczonym po jednej stronie. Opakowanie zawiera 20 tabletek.
Encorton 5 mg: tabletki białe lub prawie białe, gładkie o jednolitej powierzchni, okrągłe i obustronnie
płaskie, z oznakowaniem "∆" wytłoczonym po jednej stronie. Opakowanie zawiera 20 lub 100 tabletek
Encorton 10 mg: tabletki białe lub prawie białe, gładkie o jednolitej powierzchni, okrągłe
i obustronnie płaskie, z oznakowaniem "─" wytłoczonym po jednej stronie. Opakowanie zawiera 20
lub 40 tabletek.
Encorton 20 mg: tabletki białe lub prawie białe, gładkie o jednolitej powierzchni, okrągłe
i obustronnie płaskie, z oznakowaniem "+" wytłoczonym po jednej stronie . Opakowanie zawiera 20
tabletek
Podmiot odpowiedzialny
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów
Wytwórca
Adamed Pharma S.A.
Pieńków, ul. M. Adamkiewicza 6A
05-152 Czosnów
STOSOWANIE INNYCH LEKÓW
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Niektóre leki mogą nasilić działanie leku Encorton i lekarz może chcieć uważnie monitorować stan
pacjenta przyjmującego takie leki (w tym niektóre leki na HIV: rytonawir, kobicystat).
Niesteroidowe leki przeciwzapalne, alkohol: zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia z
przewodu pokarmowego.
Amfoterycyna B, inhibitory anhydrazy węglanowej: niedobór jonów potasowych we krwi, przerost
mięśnia serca, zastoinowa niewydolność krążenia.
Paracetamol: hipernatremia (zwiększona ilość jonów sodowych we krwi), obrzęki, zwiększone
wydalanie wapnia, ryzyko niedoboru wapnia i osteoporozy, zwiększone ryzyko toksycznego działania
paracetamolu na wątrobę.
Steroidy anaboliczne, androgeny: obrzęki, trądzik.
Leki cholinolityczne, głównie atropina: wzrost ciśnienia śródgałkowego.
Leki przeciwzakrzepowe, pochodne kumaryny, indandionu, heparyny, streptokinaza, urokinaza:
zmniejszona, a u niektórych pacjentów zwiększona skuteczność; zwiększone ryzyko owrzodzenia i
krwawienia z przewodu pokarmowego.
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą nasilać zaburzenia psychiczne związane ze
stosowaniem prednizonu.
Doustne leki przeciwcukrzycowe, insulina: osłabienie działania przeciwcukrzycowego.
Leki stosowane w nadczynności tarczycy, hormony tarczycy: zmieniona czynność tarczycy; może być
konieczna zmiana dawki lub odstawienie leku stosowanego w nadczynności tarczycy lub hormonu
tarczycy.
Asparaginaza: nasilone działanie hiperglikemizujące (zwiększające ilość glukozy we krwi)
asparaginazy.
Doustne leki antykoncepcyjne zawierające estrogeny: estrogeny nasilają działanie prednizonu.
Glikozydy naparstnicy: zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca i toksyczności glikozydów.
Leki moczopędne: osłabione działanie leków moczopędnych, niedobór jonów potasowych we krwi.
Kwas foliowy: zwiększone zapotrzebowanie na ten lek.
Leki immunosupresyjne: zwiększenie ryzyka zakażenia, rozwoju chłoniaków i innych chorób
limfoproliferacyjnych.
Izoniazyd: zmniejszenie stężenia izoniazydu w osoczu, może być konieczna modyfikacja dawki.
Meksyletyna: przyspieszony metabolizm meksyletyny i zmniejszenie jej stężenia w osoczu.
Mitotan: hamuje czynność kory nadnerczy, podczas jego stosowania zwykle konieczne jest stosowanie
glikokortykosteroidów, ale w dawkach większych niż zwykle.
Sód: obrzęki, podwyższone ciśnienie tętnicze; może być konieczne ograniczenie sodu w diecie oraz
leków z dużą zawartością sodu; suplementacja glikokortykosteroidów niekiedy wymaga dodatkowego
podawania sodu.
Szczepionki zawierające żywe wirusy: podczas stosowania immunosupresyjnych dawek
glikokortykosteroidów możliwy jest rozwój chorób wirusowych i zmniejszona skuteczność
szczepionki.
Inne szczepionki: zwiększone ryzyko powikłań neurologicznych oraz zmniejszone wytwarzanie
przeciwciał.
Związki indukujące enzymy mikrosomalne: osłabienie siły dziania glikokortykosteroidów.
Efedryna może przyspieszać metabolizm glikokortykosteroidów.
Leki blokujące płytkę motoryczną niedepolaryzujace: hipokaliemia (zmniejszona ilość jonów
potasowych we krwi) związana ze stosowaniem prednizonu może nasilać blok płytki motorycznej
prowadząc do przedłużenia czasu trwania depresji oddechowej i porażenia.
Salicylany: zwiększone wydalanie salicylanów, zmniejszone stężenia w osoczu, ryzyko owrzodzenia i
krwawienia z przewodu pokarmowego.
Potas: stosowanie glikokortykosteroidów powoduje zmniejszenie stężenia jonów potasowych we krwi.
CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Brak odpowiednio liczebnych, kontrolowanych badań u ludzi. W badaniach na zwierzętach
kortykosteroidy powodowały zwiększenie częstości rozszczepów podniebienia, poronień,
niewydolności łożyska i zahamowania rozwoju płodu. Wprawdzie podejrzenia o teratogenne działanie
kortykosteroidów u człowieka nie zostały potwierdzone, jednak istnieją dane, wskazujące na
zwiększone ryzyko niewydolności łożyska, małej masy urodzeniowej i śmierci płodu u kobiet, które
otrzymywały glikokortykosteroidy podczas ciąży. Ogólne stosowanie kortykosteroidów u kobiet
ciężarnych jest dopuszczalne tylko wtedy, kiedy korzyść ze stosowania leku przeważa nad
potencjalnym zagrożeniem dla płodu.
Uważa się, że leczenie matki dawką do 5 mg prednizonu na dobę nie wywołuje u dziecka działań
niepożądanych. Jednak stosowanie większych dawek leku może spowodować u dziecka zahamowanie
wzrostu lub zahamowanie wydzielania endogennych hormonów kory nadnerczy. Jeśli konieczne jest
stosowanie większych dawek leku u kobiet w czasie laktacji, wskazane jest zaprzestanie karmienia
piersią.
STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY
Encorton może być stosowany u dzieci, ale tylko pod ścisłym nadzorem lekarza i w odpowiednich dawkach. Stosowanie tego leku u dzieci jest zalecane w przypadkach, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Dzieci leczone długotrwale należy obserwować pod kątem wystąpienia zaburzeń wzrostu i rozwoju.
Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
