Dipperam HCT 5mg+0,16g+0,0125g * 28 tabl.
- Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
- Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Zadzwoń do nas lub napisz
REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!
OPIS
Tabletki leku Dipperam HCT zawierają trzy substancje czynne: amlodypinę, walsartan
i hydrochlorotiazyd. Wszystkie te substancje pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze.
- Amlodypina należy do grupy substancji nazywanych antagonistami wapnia. Powstrzymuje
transport jonów wapnia do komórek ścian naczyń krwionośnych, co hamuje skurcz naczyń
krwionośnych.
- Walsartan należy do grupy substancji nazywanych antagonistami receptorów angiotensyny II.
Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną w organizmie, powodującą skurcz naczyń
krwionośnych, zwiększając w ten sposób ciśnienie tętnicze. Walsartan blokuje działanie
angiotensyny II.
- Hydrochlorotiazyd należy do grupy tzw. tiazydowych leków moczopędnych. Hydrochlorotiazyd
zwiększa wydalanie moczu, co również powoduje zmniejszenie ciśnienia tętniczego.
W wyniku wszystkich trzech działań naczynia krwionośne rozkurczają się i zmniejsza się ciśnienie
tętnicze.
WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU
DZIAŁANIE LEKU
DAWKOWANIE LEKU
Doustnie. Dorośli: 1 tabl. na dobę, najlepiej przyjmowana rano. Przed rozpoczęciem leczenia preparatem ciśnienie tętnicze pacjenta powinno być kontrolowane ustabilizowanymi dawkami poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie.
Dawkę preparatu należy ustalać na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych preparatu złożonego stosowanych bezpośrednio przed zmianą.
Maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg/320 mg/25 mg.
Szczególne grupy pacjentów. Pacjenci z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek - nie jest konieczna modyfikacja dawki; pacjenci z bezmoczem oraz pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek GFR <30 ml/min/1,73 m2 - stosowanie jest przeciwwskazane. Ze względu na zawartość walsartanu stosowanie preparatu złożonego u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane.
U pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby bez zastoju żółci maksymalna zalecana dawka walsartanu wynosi 80 mg, dlatego preparat nie jest odpowiedni dla pacjentów tej grupy. Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania amlodypiny u pacjentów z lekkimi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby.
U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i zaburzeniami czynności wątroby, u których rozważa się zmianę leczenia na preparat złożony, należy zastosować najmniejszą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika preparatu złożonego.
U pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca należy zachować ostrożność, szczególnie stosując maksymalną dawkę leku wynoszącą 10 mg/320 mg/25 mg, ze względu na ograniczoną ilość danych dotyczących stosowania leku w tych populacjach pacjentów.
U osób w podeszłym wieku zalecana jest ostrożność, w tym częstsze kontrolowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas stosowania amlodypiny z walsartanem i hydrochlorotiazydem w maksymalnej dawce 10 mg/320 mg/25 mg, ze względu na ograniczoną ilość danych dotyczących stosowania leku u tych pacjentów. Podczas zmiany leczenia u osób w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym na preparat złożony, należy zastosować najmniejszą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika preparatu złożonego.
Sposób podania. Preparat można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, każdego dnia o tej samej porze, najlepiej rano.
WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po EXP.
Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.
Nie stosować tego leku, jeśli opakowanie jest uszkodzone lub widoczne są oznaki jego naruszenia.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.
SKŁAD LEKU
i hydrochlorotiazyd.
Dipperam HCT, 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu i 12,5 mg
hydrochlorotiazydu.
- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna
bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza (typ 2910), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000, talk.
Dipperam HCT, 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu i 12,5 mg
hydrochlorotiazydu.
- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna
bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza (typ 2910), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000,
talk, żelaza tlenek żółty (E172), żelaza tlenek czerwony (E172).
Dipperam HCT, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny, 160 mg walsartanu i 25 mg
hydrochlorotiazydu.
- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon (typ A), krzemionka koloidalna
bezwodna, magnezu stearynian, hypromeloza (typ 2910), makrogol 4000, talk, żelaza tlenek żółty (E172).
DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU
INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU
Kiedy nie stosować leku Dipperam HCT
- jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (we wczesnym okresie ciąży również nie należy
przyjmować leku Dipperam HCT).
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub na inne leki z grupy antagonistów wapnia, na
walsartan, na hydrochlorotiazyd, sulfonamidy (leki stosowane w leczeniu zakażeń dróg
oddechowych lub układu moczowego) albo na którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
W razie wątpliwości nie należy przyjmować leku Dipperam HCT i należy skonsultować się
z lekarzem.
- jeśli pacjent ma chorobę wątroby, uszkodzenie drobnych przewodów żółciowych w obrębie
wątroby (marskość żółciowa) prowadzące do zastoju żółci w drogach żółciowych i wątrobie.
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub pacjent jest dializowany.
- jeśli organizm pacjenta nie wytwarza moczu (bezmocz).
- jeśli stężenie potasu i sodu we krwi jest za małe mimo leczenia mającego na celu zwiększenie ich
stężenia.
- jeśli stężenie wapnia we krwi jest za duże mimo leczenia mającego na celu zmniejszenie jego
stężenia.
- jeśli u pacjenta stwierdzono dnę moczanową (wytrącanie się kryształów kwasu moczowego
w stawach).
- jeśli pacjent ma znacznie zmniejszone ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze).
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub jest we wstrząsie kardiogennym
(stan, w którym serce nie jest w stanie dostarczać organizmowi odpowiedniej ilości krwi).
- jeśli pacjent ma niewydolność serca w wyniku zawału mięśnia sercowego.
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i przyjmuje lek zmniejszający ciśnienie
tętnicze, zawierający aliskiren.
Jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy przyjmować leku
Dipperam HCT i należy skontaktować się z lekarzem.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dipperam HCT należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą,
jeśli:
- pacjent ma małe stężenie potasu lub magnezu we krwi (bez objawów lub z takimi objawami, jak
osłabienie mięśni, skurcze mięśni, nieprawidłowy rytm serca).
- pacjent ma małe stężenie sodu we krwi (bez objawów lub z takimi objawami, jak zmęczenie,
splątanie, drżenie mięśni, drgawki).
- pacjent ma duże stężenie wapnia we krwi (bez objawów lub z takimi objawami, jak nudności,
wymioty, zaparcie, ból żołądka, częste oddawanie moczu, pragnienie, osłabienie i drżenie mięśni).
- pacjent ma zaburzenia czynności nerek, przebył zabieg przeszczepienia nerki lub stwierdzono u niego
zwężenie tętnic nerkowych.
- pacjent ma zaburzenia czynności wątroby.
- pacjent ma lub miał w przeszłości niewydolność serca albo chorobę niedokrwienną serca, zwłaszcza
jeśli lekarz przepisał mu lek Dipperam HCT w maksymalnej dawce (10 mg + 320 mg + 25 mg).
- pacjent przebył zawał mięśnia sercowego. Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących
początkowej dawki leku. Lekarz może również kontrolować czynność nerek pacjenta.
- pacjent ma zwężenie zastawek serca (tzw. stenoza aortalna lub mitralna) lub nieprawidłowe
pogrubienie mięśnia sercowego (tzw. kardiomiopatia przerostowa zawężająca).
- u pacjenta rozpoznano hiperaldosteronizm - chorobę, w której nadnercza wytwarzają za dużo
hormonu o nazwie aldosteron. W takim przypadku nie zaleca się stosowania leku Dipperam HCT.
- pacjent ma chorobę o nazwie „układowy toczeń rumieniowaty” („toczeń” lub SLE).
- pacjent choruje na cukrzycę (duże stężenie cukru we krwi).
- pacjent ma duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi.
- światło słoneczne wywołuje u pacjenta reakcje skórne, takie jak wysypka.
- przyjmowanie innych leków zmniejszających ciśnienie tętnicze lub leków moczopędnych wywołało
u pacjenta reakcję alergiczną, zwłaszcza jeśli choruje na astmę lub ma alergie.
- pacjent miał wymioty lub biegunkę.
- przyjmowanie innych leków (w tym inhibitorów konwertazy angiotensyny) wywołało u pacjenta
obrzęk, zwłaszcza twarzy i gardła. Jeśli wystąpią takie objawy, należy przerwać stosowanie leku
Dipperam HCT i natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy już nigdy więcej stosować
leku Dipperam HCT.
- podczas przyjmowania leku Dipperam HCT wystąpiły u pacjenta zawroty głowy i (lub) omdlenie.
Należy wówczas niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
- pacjent ma osłabienie wzroku lub odczuwa ból oka. Mogą to być objawy gromadzenia się płynu
w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia płynu między naczyniówką
a twardówką) lub zwiększenia ciśnienia we wnętrzu oka- mogą one wystąpić w przedziale od kilku
godzin do tygodni od przyjęcia leku Dipperam HCT. Jeśli nie zastosuje się leczenia, istnieje ryzyko
trwałej utraty wzroku. Większe ryzyko rozwoju takich zaburzeń może występować u pacjenta,
który miał wcześniej uczulenie na penicylinę lub sulfonamidy;
- pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia
tętniczego:
- inhibitor ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent ma chorobę nerek
spowodowaną cukrzycą,
- aliskiren.
- w przeszłości u pacjenta wystąpił nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia pojawi się
nieoczekiwana zmiana skórna - stosowanie hydrochlorotiazydu, zwłaszcza długotrwałe
i w dużych dawkach, może zwiększyć ryzyko rozwoju pewnych rodzajów nowotworów skóry
i warg (nieczerniakowy rak skóry); podczas stosowania leku Dipperam HCT należy chronić skórę
przed działaniem światła słonecznego i promieniowania UV.
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
przyjęciu leku Dipperam HCT u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.
Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego i stężenia elektrolitów
(np. potasu) we krwi.
Patrz także informacje w podpunkcie „Kiedy nie stosować leku Dipperam HCT”.
Jeśli którekolwiek z powyższych ostrzeżeń dotyczy pacjenta, należy powiedzieć o tym lekarzowi.
Jeśli po przyjęciu leku Dipperam HCT u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Dipperam HCT.
Osoby w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsze)
Lek Dipperam HCT można stosować u osób w wieku 65 lat i starszych w tej samej dawce, co u innych
dorosłych i w ten sam sposób, w jaki przyjmowane były trzy substancje czynne zawarte w leku
(amlodypina, walsartan i hydrochlorotiazyd). U pacjentów w podeszłym wieku, zwłaszcza
przyjmujących lek Dipperam HCT w maksymalnej dawce (10 mg + 320 mg + 25 mg) należy
regularnie kontrolować ciśnienie krwi.
Dipperam HCT z jedzeniem, piciem i alkoholem
Podczas przyjmowania leku Dipperam HCT nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego,
gdyż może to spowodować zwiększenie stężenia we krwi jednej z substancji czynnych – amlodypiny.
Skutkiem tego może być nieprzewidywalne nasilenie działania zmniejszającego ciśnienie tętnicze leku
Dipperam HCT. Planowane spożycie alkoholu należy skonsultować z lekarzem. Alkohol może
spowodować zbyt duże obniżenie ciśnienia tętniczego i (lub) zwiększyć ryzyko zawrotów głowy lub
omdlenia.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Dipperam HCT może powodować zawroty głowy, senność, nudności lub ból głowy. W razie
wystąpienia tych objawów nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać narzędzi lub maszyn.
INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU
Dipperam HCT, 5 mg + 160 mg + 12,5 mg
Białe, owalne, z napisem „NVR” na jednej stronie i „VCL” na drugiej stronie, długości około 15 mm i
szerokości około 5,9 mm.
Dipperam HCT, 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Jasnożółte, owalne, z napisem „NVR” na jednej stronie i „VDL” na drugiej stronie, długości około 15
mm i szerokości około 5,9 mm.
Dipperam HCT, 10 mg + 160 mg + 25 mg
Brązowożółte, owalne, , z napisem „NVR” na jednej stronie i „VHL” na drugiej stronie, długości
około 15 mm i szerokości około 5,9 mm.
Lek dostępny jest w blistrach lub blistrach jednodawkowych z folii PVC/PVDC/Aluminium. Wielkość
opakowań: 28 tabletek powlekanych.
Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
Podmiot odpowiedzialny
Sandoz GmbH
Biochemiestrasse 10
6250 Kundl, Austria
Wytwórca/Importer
Salutas Pharma GmbH
Otto-von-Guericke-Allee 1
39179 Barleben, Niemcy
Novartis Pharma GmbH
Roonstrasse 25
90429 Nürnberg, Bayern
Niemcy
Novartis Farmacéutica SA
Gran Via de les Corts Catalanes 764
08013 Barcelona
Hiszpania
Novartis Farma S.P.A.
Via Provinciale Schito 131
80058 Torre Annunziata
Włochy
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach
członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:
Sandoz Polska Sp. z o.o.
ul. Domaniewska 50 C
02-672 Warszawa
tel. 22 209 70 00
STOSOWANIE INNYCH LEKÓW
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach konieczne może być
przerwanie stosowania jednego z leków. Jest to szczególnie ważne, jeśli pacjent przyjmuje
którykolwiek z wymienionych niżej leków.
Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane:
- lit (lek stosowany w leczeniu niektórych postaci depresji);
- leki lub substancje, które zwiększają stężenie potasu we krwi. Należą do nich suplementy potasu
lub zamienniki soli kuchennej zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna;
- inhibitory ACE lub aliskiren.
Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności:
- alkohol, leki nasenne i znieczulające (leki umożliwiające przeprowadzenie operacji i innych
zabiegów);
- amantadyna (lek stosowany w chorobie Parkinsona i w leczeniu lub profilaktyce niektórych chorób
pochodzenia wirusowego;
- leki przeciwcholinergiczne (leki stosowane w leczeniu szeregu zaburzeń, takich jak kurcze żołądka
i jelit, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, skurcze mięśni, choroba
Parkinsona i jako środki wspomagające w znieczuleniu);
- leki przeciwdrgawkowe i stabilizujące nastrój leki stosowane w leczeniu padaczki i zaburzenia
afektywnego dwubiegunowego (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina,
prymidon);
- kolestyramina, kolestypol lub inne żywice jonowymienne (substancje stosowane głównie
w leczeniu dużego steżenia lipidów we krwi);
- symwastatyna (lek stosowany w celu zmniejszenia dużego stężenia cholesterolu we krwi);
- cyklosporyna (lek stosowany w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu lub
w innych sytuacjach klinicznych, tj. reumatoidalne zapalenie stawów lub atopowe zapalenie
skóry);
- leki cytotoksyczne (stosowane w leczeniu raka), takie jak metotreksat lub cyklofosfamid;
- digoksyna lub inne glikozydy naparstnicy (leki stosowane w leczeniu chorób serca);
- werapamil, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);
- środki kontrastujące zawierające jod (stosowane podczas badań obrazowych);
- leki stosowane w leczeniu cukrzycy (leki doustne [takie jak metformina] lub insulina);
- leki stosowane w leczeniu dny, takie jak allopurynol;
- leki, które mogą zwiększyć stężenie cukru we krwi (beta-adrenolityki, diazoksazyd);
- leki, które mogą wywołać zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes, takie jak leki
przeciwarytmiczne (leki stosowane w leczeniu chorób serca) i niektóre leki przeciwpsychotyczne;
- leki, które mogą spowodować zmniejszenie stężenia sodu we krwi, takie jak leki
przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe;
- leki, które mogą spowodować zmniejszenie stężenia potasu we krwi, takie jak leki moczopędne,
kortykosteroidy, leki przeczyszczające, amfoterycyna lub penicylina benzylowa;
- leki, które zwiększają ciśnienie tętnicze, takie jak adrenalina lub noradrenalina;
- leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV/AIDS (np. rytonawir, indynawir, nelfinawir);
- leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazol, itrakonazol);
- leki stosowane w owrzodzeniu i zapaleniu przełyku (karbenoksolon);
- leki stosowane w celu złagodzenia bólu lub zapalenia, zwłaszcza niesteroidowe leki
przeciwzapalne (NLPZ), w tym wybiórcze inhibitory cyklooksygenazy 2 (inhibitory COX-2);
- leki zwiotczające mięśnie (leki stosowane w celu zmniejszenia napięcia mięśniowego stosowane
podczas operacji);
- glicerolu triazotan („nitrogliceryna”) i inne azotany lub inne substancje rozszerzające naczynia
krwionośne;
- inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym metylodopa;
- ryfampicyna (lek stosowany na przykład w leczeniu gruźlicy), erytromycyna, klarytromycyna
(antybiotyki);
- ziele dziurawca;
- dantrolen (lek podawany w infuzji w przypadku znaczących zaburzeń temperatury ciała);
- takrolimus (stosowany w celu kontrolowania odpowiedzi układu odpornościowego, co umożliwi
organizmowi przyjęcie przeszczepionego narządu);
- witamina D i sole wapnia.
CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ
Ciąża
Jeśli pacjentka jest (lub może być) w ciąży, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Zazwyczaj lekarz
zaleci przerwanie przyjmowania leku Dipperam HCT przed zajściem w ciążę lub natychmiast po
potwierdzeniu ciąży oraz zaleci przyjmowanie innego leku zamiast leku Dipperam HCT. Nie zaleca
się stosowania leku Dipperam HCT we wczesnym okresie ciąży oraz nie wolno go przyjmować po
3. miesiącu ciąży, gdyż lek przyjmowany w tym czasie może poważnie zaszkodzić dziecku.
Karmienie piersią
Jeśli pacjentka karmi lub zamierza karmić piersią, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Wykazano, że
małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania leku Dipperam HCT
w okresie karmienia piersią. Dla pacjentek planujących karmienie piersią, zwłaszcza noworodka lub
wcześniaka, lekarz może wybrać inny odpowiedni lek.
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.
STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY
Nie zaleca się stosowania leku Dipperam HCT u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.
