Valtricom 5mg+0,16g+0,0125g* 28t

Valtricom 5mg+0,16g+0,0125g* 28t

26,34 zł

brutto / 1opakowanie
Najniższa cena produktu w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki: / opakowanie
Cena regularna: / opakowanie
Cena katalogowa:
Możesz kupić za pkt.
z
Możesz kupić także poprzez:
Dostępny w bardzo dużej ilości
Skontaktuj się z obsługą sklepu, aby oszacować czas przygotowania tego produktu do wysyłki.
Dostępny w bardzo dużej ilości
Wysyłka
Bezpieczne zakupy
Odroczone płatności. Kup teraz, zapłać później
Kup teraz, zapłać później - 4 kroki
Przy wyborze formy płatności, wybierz PayPo.PayPo - kup teraz, zapłać za 30 dni
PayPo opłaci twój rachunek w sklepie.
Na stronie PayPo sprawdź swoje dane i podaj pesel.
Po otrzymaniu zakupów decydujesz co ci pasuje, a co nie. Możesz zwrócić część albo całość zamówienia - wtedy zmniejszy się też kwota do zapłaty PayPo.
W ciągu 30 dni od zakupu płacisz PayPo za swoje zakupy bez żadnych dodatkowych kosztów. Jeśli chcesz, rozkładasz swoją płatność na raty.
Po zakupie otrzymasz pkt.
  • Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
  • Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Masz pytanie?
Nasi farmaceuci są do Twojej dyspozycji.
Zadzwoń do nas lub napisz

REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!

 

OPIS

Tabletki leku Valtricom zawierają trzy substancje: amlodypinę, walsartan oraz hydrochlorotiazyd.
Wszystkie te substancje pomagają kontrolować podwyższone ciśnienie tętnicze.
-   Amlodypina należy do grupy substancji nazywanych antagonistami wapnia. Amlodypina
    zapobiega przenikaniu wapnia do ścian naczyń krwionośnych, co hamuje skurcz naczyń
    krwionośnych.
-   Walsartan należy do grupy substancji nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II.
    Angiotensyna II jest wytwarzana w organizmie człowieka i powoduje skurcz naczyń
    krwionośnych, podwyższając ciśnienie krwi. Walsartan działa poprzez zablokowanie działania
    angiotensyny II.
-   Hydrochlorotiazyd należy do grupy substancji nazywanych tiazydowymi lekami
    moczopędnymi. Hydrochlorotiazyd zwiększa objętość moczu, co również obniża ciśnienie
    tętnicze.
W rezultacie wszystkich trzech mechanizmów, naczynia krwionośne rozkurczają się, a ciśnienie
tętnicze obniża.

 

 

WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę ciśnienia tętniczego podczas leczenia skojarzonego amlodypiną, walsartanem i hydrochlorotiazydem (HCTZ), jako leczenie zastępujące przyjmowanie tych substancji czynnych w trzech oddzielnych preparatach lub w dwóch preparatach, z których jeden zawiera dwie substancje czynne, a drugi pozostałą substancję czynną.
 
 

 

DZIAŁANIE LEKU

Lek złożony zawierający trzy składniki przeciwnadciśnieniowe o uzupełniających się mechanizmach kontrolowania ciśnienia krwi: amlodypinę, która należy do grupy antagonistów wapnia, walsartan - antagonista angiotensyny II oraz hydrochlorotiazyd - tiazydowy lek moczopędny. Skojarzenie tych substancji powoduje addytywne działanie przeciwnadciśnieniowe. Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych samej amlodypiny Cmax w osoczu osiągane jest po 6-12 h. Całkowita biodostępność wynosi 64-80%. Ok. 97,5% leku znajdującego się w krwiobiegu wiąże się z białkami osocza. Amlodypina jest w znacznym stopniu (ok. 90%) metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Eliminacja amlodypiny z osocza przebiega dwufazowo, z T0,5 w fazie eliminacji wynoszącym ok 30-50 h. Stężenia w osoczu w stanie stacjonarnym osiągane są po stałym podawaniu przez 7-8 dni. 10% wyjściowej amlodypiny i 60% jej metabolitów zostaje wydalone z moczem. Po podaniu doustnym samego walsartanu Cmax w osoczu osiągane są po 2-4 h. Średnia bezwzględna biodostępność wynosi 23%. Walsartan w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza (94-97%), głównie z albuminami surowicy. Nie ulega znacznym przekształceniom, tylko ok. 20% dawki jest wydalane w postaci metabolitów. W osoczu zidentyfikowano nieaktywny hydroksymetabolit w małych stężeniach. Większość walsartanu jest wydalana z kałem (ok. 83% dawki) i w moczu (ok. 13% dawki), głównie w postaci niezmienionej. T0,5 walsartanu wynosi 6 h. Wchłanianie hydrochlorotiazydu po podaniu dawki doustnej następuje szybko; Cmax występuje po ok 2 h. Bezwzględna dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi 70%. Hydrochlorotiazyd znajdujący się w układzie krążenia wiąże się z białkami osocza (40-70%), głównie z albuminami. Hydrochlorotiazyd ulega również kumulacji w erytrocytach w ilości stanowiącej ok. 3-krotność stężenia w osoczu. Wydalany jest głównie w postaci niezmienionej. Usuwany jest z osocza ze średnim T0,5 wynoszącym 6-15 h w końcowej fazie eliminacji. Ponad 95% wchłoniętej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej.
 
 

  

DAWKOWANIE LEKU

Doustnie. Dorośli. Zalecana dawka to 1 tabl. na dobę, przyjmowana najlepiej rano. Przed rozpoczęciem lekiem złożonym, należy uzyskać kontrolę stanu pacjentów podczas podawania ustalonych dawek poszczególnych substancji czynnych, stosowanych jednocześnie.

Dawkę leku złożonego należy określić na podstawie dawek poszczególnych substancji czynnych przyjmowanych przed zmianą leczenia.

Maksymalna zalecana dawka preparatu wynosi 10 mg + 320 mg + 25 mg. 

Szczególne grupy pacjentów. Ze względu na zawartość hydrochlorotiazydu, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów, u których występuje bezmocz oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m2). Nie ma konieczności dostosowywania dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek. Ze względu na zawartość walsartanu, stosowanie leku jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby przebiegającymi bez cholestazy maksymalna zalecana dawka wynosi 80 mg walsartanu, dlatego nie należy stosować leku złożonego w tej grupie pacjentów. Nie ustalono schematu dawkowania amlodypiny u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i współtowarzyszącymi zaburzeniami czynności wątroby, u których rozważana jest zmiana leczenia na lek Valtricom, należy zastosować najmniejszą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego. Doświadczenie dotyczące stosowania preparatu, szczególnie w maksymalnej dawce, u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca jest ograniczone.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca i chorobą niedokrwienną serca, szczególnie stosując maksymalną dawkę (10 mg + 320 mg + 25 mg).

U pacjentów w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i powyżej) zalecana jest ostrożność, w tym częstsze monitorowanie ciśnienia tętniczego, szczególnie podczas stosowania maksymalnej dawki (10 mg + 320 mg + 25 mg), ze względu na ograniczoną ilość danych odnośnie tej grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku z nadciśnieniem tętniczym, u których rozważana jest zmiana leczenia na lek Valtricom, należy zastosować najmniejszą dostępną dawkę amlodypiny jako składnika leku złożonego.

Sposób podania. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą, o tej samej porze w ciągu dnia, najlepiej rano.

 

 

WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po
skrócie EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy
zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże
chronić środowisko.

 

 

SKŁAD LEKU

- Substancjami czynnymi leku są amlodypina, walsartan i hydrochlorotiazyd.
   5 mg + 160 mg + 12,5 mg
   Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny bezylanu), 160
   mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
   5 mg + 160 mg + 25 mg
   Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
   bezylanu), 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.
   10 mg + 160 mg + 12,5 mg:
   Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
   bezylanu), 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.
   10 mg + 160 mg + 25 mg:
   Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
   bezylanu), 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.
   10 mg + 320 mg + 25 mg:
   Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg amlodypiny (w postaci amlodypiny
   bezylanu), 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu.

- Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, powidon K25, kroskarmeloza
  sodowa, sodu laurylosiarczan, mannitol, krzemionka koloidalna bezwodna i magnezu
  stearynian w rdzeniu tabletki oraz alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu
  dwutlenek (E 171), talk, żelaza tlenek czerwony (E 172) – tylko w tabletkach
  powlekanych w dawce 10 mg + 160 mg + 12,5 mg i 10 mg + 320 mg + 25 mg oraz
  żelaza tlenek żółty (E 172) – tylko w tabletkach powlekanych w dawce 5 mg + 160
  mg + 25 mg i 10 mg + 160 mg + 25 mg w otoczce tabletki.

 

  

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU

Amlodypina+walsartan+HCTZ. Często: hipokaliemia, zawroty głowy, ból głowy, niedociśnienie, niestrawność, częstomocz, zmęczenie, obrzęk. Niezbyt często: jadłowstręt, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hiponatremia, bezsenność/zaburzenia snu, zaburzona koordynacja ruchów, zawroty głowy związane ze zmianą pozycji ciała, zawroty głowy związane z wysiłkiem, zaburzenia smaku, letarg, parestezja, neuropatia obwodowa, neuropatia, senność, omdlenia, pogorszenie widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, tachykardia, niedociśnienie ortostatyczne, zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył, kaszel, duszność, podrażnienie gardła, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, ból w nadbrzuszu, nieprzyjemny zapach z ust, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, wymioty, nadmierna potliwość, świąd, ból pleców, obrzęk stawów, kurcze mięśni, osłabienie mięśni, ból mięśni, ból kończyn, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, ostra niewydolność nerek, impotencja, abazja, zaburzenia chodu, osłabienie, dyskomfort, złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej niezwiązany z sercem, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zmniejszenie stężenia potasu we krwi, zwiększenie masy ciała. 
 
Amlodypina. Często: zawroty głowy, ból głowy, senność, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie (zwłaszcza twarzy i szyi), uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, ból w nadbrzuszu, nudności, obrzęk okolicy kostek, zmęczenie, obrzęk. Niezbyt często: depresja, bezsenność/zaburzenia snu, zmiany nastroju, zaburzenia smaku, parestezja, omdlenie, drżenie, niedoczulica, zaburzenia widzenia, pogorszenie widzenia, szumy uszne, niedociśnienie, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa, zmiana rytmu wypróżnień, biegunka, suchość błony śluzowej jamy ustnej, niestrawność, wymioty, łysienie, wykwit, nadmierna potliwość, świąd, plamica, wysypka, odbarwienie skóry, ból stawów, ból pleców, kurcze mięśni, ból mięśni, zaburzenia mikcji, oddawanie moczu w nocy, częstomocz, impotencja, ginekomastia, osłabienie, dyskomfort, złe samopoczucie, ból w klatce piersiowej niezwiązany z sercem, ból, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: splątanie. Bardzo rzadko: leukopenia, małopłytkowość (występująca niekiedy z plamicą), nadwrażliwość, hiperglikemia, wzmożone napięcie, neuropatia obwodowa, neuropatia, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków), zawał mięśnia sercowego, zapalenie naczyń, kaszel, zapalenie błony śluzowej żołądka, rozrost dziąseł, zapalenie trzustki, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (w tym zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, w większości przypadków odpowiadające cholestazie), zapalenie wątroby, cholestaza wewnątrzwątrobowa, żółtaczka, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, reakcje nadwrażliwości na światło, pokrzywka i inne formy wysypki, złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk Quinckego. Częstość nieznana: zespół pozapiramidowy, martwicze zapalenie naczyń krwionośnych i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. 
 
Walsartan. Niezbyt często: zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, kaszel, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, ból w nadbrzuszu, zmęczenie. Częstość nieznana: zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, neutropenia, małopłytkowość (występująca niekiedy z plamicą), nadwrażliwość, zapalenie naczyń, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (w tym zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi), obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, świąd, wysypka, ból mięśni, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, niewydolność nerek i zaburzenie czynności nerek, zwiększenie stężenia potasu we krwi. 
 
Hydrochlorotiazyd. Bardzo często: hipokaliemia, zwiększenie stężenia lipidów. Często: hiperurykemia, hipomagnezemia, hiponatremia, niedociśnienie ortostatyczne, zmniejszony apetyt, nudności, wymioty, wysypka, pokrzywka i inne formy wysypki, impotencja. Rzadko: małopłytkowość (występująca niekiedy z plamicą), hiperkalcemia, hiperglikemia, pogorszenie równowagi metabolicznej w przebiegu cukrzycy, depresja, bezsenność/zaburzenia snu, zawroty głowy, ból głowy, parestezja, pogorszenie widzenia, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków), uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, ból w nadbrzuszu, zaparcie, biegunka, cholestaza wewnątrzwątrobowa, żółtaczka, reakcje nadwrażliwości na światło, plamica, niewydolność nerek i zaburzenie czynności nerek, cukromocz. Bardzo rzadko: agranulocytoza, niewydolność szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, nadwrażliwość, zasadowica hipochloremiczna, zaburzenia oddechowe, obrzęk płuc, zapalenie płuc, zespół ostrej niewydolności oddechowej (ARDS), zapalenia trzustki, reakcje o typie tocznia rumieniowatego skórnego, uaktywnienie tocznia rumieniowatego skórnego, martwicze zapalenie naczyń krwionośnych i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Częstość nieznana: nieczerniakowe nowotwory złośliwe skóry (rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy skóry), niedokrwistość aplastyczna, ostra jaskra z zamkniętym kątem przesączania, nadmierne nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, rumień wielopostaciowy, kurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek, ostra niewydolność nerek, osłabienie, gorączka.
 
 

 

INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU

Kiedy nie stosować leku Valtricom
- po trzecim miesiącu ciąży (zaleca się również unikanie stosowania leku Valtricom we
  wczesnym okresie ciąży);
- jeśli pacjent ma uczulenie na amlodypinę lub inne leki z grupy antagonistów wapnia, walsartan,
  hydrochlorotiazyd, pochodne sulfonamidowe (leki stosowane w leczeniu zakażeń układu
  oddechowego lub układu moczowego) lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
  Jeśli pacjent ma wątpliwości, czy jest uczulony, nie powinien przyjmować leku Valtricom
  i powinien porozmawiać o tym z lekarzem;
- jeśli pacjent ma chorobę wątroby, uszkodzenie małych dróg żółciowych w wątrobie (marskość
  żółciowa) prowadzące do gromadzenia się żółci w wątrobie (zastój żółci);
- jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub jest poddawany dializoterapii;
- jeśli pacjent nie może oddawać moczu (bezmocz);
- jeśli u pacjenta występuje za małe stężenie potasu lub sodu we krwi, pomimo leczenia mającego
  na celu zwiększenie stężenia potasu lub sodu we krwi;
- jeśli u pacjenta występuje zbyt duże stężenie wapnia we krwi, pomimo leczenia mającego na
  celu zmniejszenie stężenia wapnia we krwi;
- jeśli pacjent ma dnę moczanową (gromadzenie się kryształów kwasu moczowego w stawach);
- jeśli pacjent ma znacznie obniżone ciśnienie tętnicze (niedociśnienie);
- jeśli pacjent ma zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna) lub wstrząs kardiogenny (stan, w
  którym serce nie jest w stanie dostarczyć wystarczającej ilości krwi do komórek ciała);
- jeśli pacjent ma niewydolność serca po przebytym zawale mięśnia sercowego;
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
  ciśnienie tętnicze, zawierającym aliskiren.
Jeżeli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta, nie należy stosować leku Valtricom i
należy porozmawiać o tym z lekarzem.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Valtricom należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:
- jeśli u pacjenta występuje małe stężenie potasu lub magnezu we krwi (z takimi objawami, jak
  osłabienie mięśni, kurcze mięśni, zaburzenia rytmu serca lub bez takich objawów);
- jeśli u pacjenta występuje małe stężenie sodu we krwi (z takimi objawami, jak zmęczenie,
  splątanie, drżenie mięśni, drgawki lub bez takich objawów);
- jeśli u pacjenta występuje duże stężenie wapnia we krwi (z takimi objawami, jak nudności,
  wymioty, zaparcie, ból brzucha, częste oddawanie moczu, uczucie pragnienia, osłabienie i
  drżenie mięśni lub bez takich objawów);
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek, pacjentowi w ostatnim czasie
  przeszczepiono nerkę lub u pacjenta stwierdzono zwężenie tętnicy nerkowej;
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby;
- jeśli u pacjenta występuje lub występowała niewydolność serca lub choroba wieńcowa,
  szczególnie jeśli pacjentowi zalecono stosowanie największej dawki leku Valtricom (10 mg +
  320 mg + 25 mg);
- jeśli pacjent przebył zawał mięśnia sercowego - należy ściśle stosować się do zaleceń lekarza w
  odniesieniu do dawki początkowej; lekarz może również sprawdzić czynność nerek;
- jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawek serca (nazywane stenozą aortalną lub mitralną)
  lub pogrubienie mięśnia sercowego (nazywane kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi
  odpływu);
- jeśli u pacjenta stwierdzono hiperaldosteronizm (choroba, w której nadnercza wytwarzają zbyt
  duże ilości hormonu o nazwie aldosteron) - w takim przypadku, nie zaleca się stosowania leku
  Valtricom;
- jeśli u pacjenta występuje choroba nazywana toczniem rumieniowatym układowym (również
  nazywana liszajem rumieniowatym lub SLE);
- jeśli pacjent ma cukrzycę (duże stężenie cukru we krwi);
- jeśli u pacjenta występuje duże stężenie cholesterolu lub triglicerydów we krwi;
- jeśli u pacjenta wystąpią reakcje skórne, takie jak wysypka po ekspozycji na słońce;
- jeśli u pacjenta w przeszłości występowały reakcje alergiczne po podaniu innych leków
  obniżających ciśnienie tętnicze lub leków moczopędnych (nazywanych również diuretykami),
  szczególnie u pacjentów z astmą lub alergią;
- jeśli u pacjenta występują wymioty lub biegunka;
- jeśli u pacjenta wystąpił obrzęk, szczególnie twarzy i gardła, w czasie stosowania innych leków
  (w tym inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę) - jeśli u pacjenta wystąpią takie
  objawy, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Valtricom, skontaktować się z lekarzem
  i nigdy więcej nie stosować leku Valtricom;
- jeśli u pacjenta wystąpią zawroty głowy i (lub) omdlenie podczas stosowania leku Valtricom -
  należy o tym powiadomić lekarza tak szybko, jak jest to możliwe;
- jeśli u pacjenta wystąpi pogorszenie widzenia lub ból oka - objawy te mogą świadczyć o
  gromadzeniu się płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (nadmiernego nagromadzenia
  płynu między naczyniówką a twardówką) lub zwiększeniu ciśnienia w oku i mogą wystąpić w
  ciągu od kilku godzin do tygodni od zastosowania leku Valtricom, a nieleczone mogą
  prowadzić do trwałej utraty wzroku. Pacjenci ze stwierdzonym uczuleniem na penicylinę lub
  sulfonamidy w wywiadzie mogą być bardziej narażeni na rozwój tej choroby,
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
  ciśnienia tętniczego:
    - inhibitor ACE (na przykład enalapryl, lizynopryl, ramipryl), zwłaszcza jeśli pacjent
      ma zaburzenia czynności nerek związane z cukrzycą,
    - aliskiren;
- jeśli w przeszłości u pacjenta występował nowotwór złośliwy skóry lub jeśli w trakcie leczenia
  pojawi się nieoczekiwana zmiana skórna - leczenie hydrochlorotiazydem, zwłaszcza dużymi
  dawkami przez dłuższy czas, może zwiększyć ryzyko niektórych rodzajów nowotworów
  złośliwych skóry i warg (nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry); podczas stosowania leku
  Valtricom należy chronić skórę przed działaniem światła słonecznego i promieniowaniem UV;
- jeśli w przeszłości po przyjęciu hydrochlorotiazydu u pacjenta występowały problemy z
  oddychaniem lub płucami (w tym zapalenie płuc lub gromadzenie się płynu w płucach). Jeśli po
  przyjęciu leku Valtricom u pacjenta wystąpi ciężka duszność lub trudności z oddychaniem,
  należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc medyczną.

Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
elektrolitów (np. potasu) we krwi.

Jeśli po przyjęciu leku Valtricom u pacjenta wystąpi ból brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku Valtricom.

Patrz także podpunkt „Kiedy nie stosować leku Valtricom”.

Jeśli którykolwiek z powyższych stanów dotyczy pacjenta, należy o tym porozmawiać z
lekarzem.

Pacjenci w podeszłym wieku (w wieku 65 lat i starsi)
Lek Valtricom można stosować u pacjentów w wieku 65 lat i starszych w tej samej dawce jak u
pozostałych dorosłych pacjentów i w ten sam sposób, w jaki przyjmowali oni trzy substancje czynne -
amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd. U pacjentów w podeszłym wieku należy regularnie
kontrolować ciśnienie tętnicze, szczególnie w przypadku stosowania największej dawki leku
Valtricom (10 mg + 320 mg + 25 mg).

Stosowanie leku Valtricom z jedzeniem, piciem i alkoholem
Podczas stosowania leku Valtricom nie należy jeść grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego, gdyż
zarówno grejpfruty, jak i sok grejpfrutowy mogą prowadzić do zwiększenia stężenia substancji
czynnej - amlodypiny we krwi, co może prowadzić do nieprzewidywalnego nasilenia działania leku
Valtricom, polegającego na obniżeniu ciśnienia krwi. Przed wypiciem alkoholu należy porozmawiać z
lekarzem. Alkohol może spowodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego i (lub) zwiększyć
ryzyko zawrotów głowy lub omdlenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek ten może powodować zawroty głowy, senność, nudności lub ból głowy. Jeśli u pacjenta
wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów, używać narzędzi, ani obsługiwać maszyn.

Lek Valtricom zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce powlekanej, to znaczy, że lek uznaje
się za „wolny od sodu”.

 

 

INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU

5 mg + 160 mg + 12,5 mg:
Białe lub prawie białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (tabletki) z wytłoczonym
oznakowaniem „K1” po jednej stronie tabletki. Wymiary: około 13 x 8 mm.

5 mg + 160 mg + 25 mg:
Jasnożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (tabletki) z wytłoczonym
oznakowaniem „K3” po jednej stronie tabletki. Wymiary: około 13 x 8 mm.

10 mg + 160 mg + 12,5 mg:
Różowe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (tabletki) z wytłoczonym
oznakowaniem „K2” po jednej stronie tabletki. Wymiary: około 13 x 8 mm.

10 mg + 160 mg + 25 mg:
Brązowożółte, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane (tabletki) z wytłoczonym
oznakowaniem „K4” po jednej stronie tabletki. Wymiary: około 13 x 8 mm.

10 mg + 320 mg + 25 mg:
Brązowoczerwone, owalne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane. Wymiary: około 18 x 9 mm.

Lek Valtricom jest dostępny w pudełkach tekturowych zawierających:
- 28 tabletek powlekanych w blistrach.

Podmiot odpowiedzialny
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Wytwórca
KRKA, d.d., Novo mesto, Šmarješka cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia
TAD Pharma GmbH, Heinz-Lohmann-Straße 5, 27472 Cuxhaven, Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji dotyczących tego leku należy zwrócić się do
miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Krka - Polska Sp. z o.o.
ul. Równoległa 5
02-235 Warszawa
telefon: + 48 22 573 75 00

 

 

STOSOWANIE INNYCH LEKÓW

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Lekarz może zalecić zmianę dawki i (lub) zastosować inne środki ostrożności. W niektórych
przypadkach może zaistnieć konieczność zaprzestania zażywania jednego z leków. Odnosi się to
szczególnie do leków wymienionych poniżej.

Leku Valtricom nie należy przyjmować jednocześnie z:
- litem (stosowanym w leczeniu niektórych rodzajów depresji);
- lekami lub substancjami zwiększającymi stężenie potasu we krwi, takimi jak suplementy
  potasu, substytuty soli kuchennej zawierające potas, leki oszczędzające potas i heparyna;
- inhibitorami ACE lub aliskirenem.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego przyjmowania:
- alkoholu, leków nasennych i środków znieczulających (podawanych podczas zabiegów
  chirurgicznych i innych zabiegów);
- amantadyny (stosowanej w leczeniu choroby Parkinsona, a także w leczeniu lub zapobieganiu
  pewnym chorobom wywoływanym przez wirusy);
- leków przeciwcholinergicznych (stosowanych w leczeniu różnych zaburzeń, takich jak skurcze
  żołądka i jelit, skurcze pęcherza moczowego, astma, choroba lokomocyjna, kurcze mięśni,
  choroba Parkinsona oraz jako środki wspomagające w znieczuleniu);
- leków przeciwdrgawkowych i leków stabilizujących nastrój, stosowanych w leczeniu padaczki i
  zaburzeń dwubiegunowych (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina,
  prymidon);
- kolestyraminy, kolestypolu i innych żywic (substancje stosowane głównie w leczeniu dużego
  stężenia lipidów we krwi);
- symwastatyny (stosowanej w celu zmniejszenia nadmiernego stężenia cholesterolu we krwi);
- cyklosporyny (stosowanej po przeszczepieniu, aby zapobiec odrzuceniu narządu lub w innych
  chorobach, np. reumatoidalnym zapaleniu stawów i atopowym zapaleniu skóry);
- leków cytotoksycznych (stosowanych w leczeniu raka), takich jak metotreksat lub
  cyklofosfamid;
- digoksyny lub innych glikozydów naparstnicy (stosowanych w chorobach serca);
- werapamilu, diltiazemu (stosowanych w chorobach serca);
- jodowych środków kontrastujących (stosowanych w badaniach obrazowych);
- leków stosowanych w leczeniu cukrzycy (doustnych, takich jak metformina lub insulin);
- leków stosowanych w leczeniu dny, takich jak allopurynol;
- leków, które mogą zwiększyć stężenie cukru we krwi (leków beta-adrenolitycznych,
  diazoksydu);
- leków, które mogą wywołać „torsades de pointes” (zaburzenia rytmu serca), takich jak leki
  przeciwarytmiczne (stosowane w chorobach serca) oraz niektóre leki przeciwpsychotyczne;
- leków, które mogą zmniejszać stężenie sodu we krwi, takich jak leki przeciwdepresyjne,
  przeciwpsychotyczne, przeciwpadaczkowe;
- leków, które mogą zmniejszać stężenie potasu we krwi, takich jak diuretyki (leki moczopędne),
  kortykosteroidy, leki przeczyszczające, amfoterycyna lub penicylina G;
- leków zwiększających ciśnienie tętnicze, takich jak adrenalina lub noradrenalina;
- leków stosowanych w przypadku HIV/AIDS (np. rytonawiru, indynawiru, nelfinawiru);
- leków stosowanych w leczeniu zakażeń grzybiczych (np. ketokonazolu, itrakonazolu);
- leków stosowanych w leczeniu owrzodzenia i zapalenia przełyku (karbenoksolonu);
- leków stosowanych w łagodzeniu bólu i stanów zapalnych, zwłaszcza niesteroidowych leków
  przeciwzapalnych (NLPZ), w tym wybiórczych inhibitorów cyklooksygenazy-2 (inhibitorów
  Cox-2);
- leków zwiotczających mięśnie (rozluźniających mięśnie, stosowanych w trakcie zabiegów
  chirurgicznych);
- glicerolu triazotanu i innych azotanów lub innych substancji rozszerzających naczynia
  krwionośne;
- innych leków stosowanych w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym metylodopy;
- ryfampicyny (stosowanej, np. w leczeniu gruźlicy), erytromycyny, klarytromycyny
  (antybiotyki);
- ziela dziurawca;
- dantrolenu (podawanego w infuzji, w przypadku ciężkich zaburzeń temperatury ciała);
- witaminy D i soli wapnia.


 

CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ

Ciąża
Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Zazwyczaj lekarz zaleci
zaprzestanie stosowania leku Valtricom przed planowaną ciążą lub natychmiast po stwierdzeniu
ciąży i zaleci inny lek zamiast leku Valtricom. Nie zaleca się stosowania leku Valtricom we
wczesnym okresie ciąży i nie wolno go stosować po trzecim miesiącu ciąży, ponieważ stosowany
w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku.

Karmienie piersią
Należy powiedzieć lekarzowi o karmieniu piersią lub zamiarze karmienia piersią. Wykazano, że
małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Nie zaleca się stosowania leku Valtricom
podczas karmienia piersią. Lekarz może zalecić stosowanie innego leku, jeśli pacjentka chce
karmić piersią, zwłaszcza, jeśli dziecko jest noworodkiem lub wcześniakiem.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

 

 

STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY

Nie należy podawać tego leku dzieciom w wieku poniżej 18 roku życia.

 

 

 

 

 

Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

 

Symbol
3838989708627
Kod producenta
3838989708627
Potrzebujesz pomocy? Masz pytania?Zadaj pytanie a my odpowiemy niezwłocznie, najciekawsze pytania i odpowiedzi publikując dla innych.
Zapytaj o produkt
Jeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie tego produktu. Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe. Dane są przetwarzane zgodnie z polityką prywatności. Przesyłając je, akceptujesz jej postanowienia.
Napisz swoją opinię
Twoja ocena:
5/5
Dodaj własne zdjęcie produktu:
pixel