Vilpin Combi  5mg+5mg *30 tabl.

Vilpin Combi 5mg+5mg *30 tabl.

12,44 zł

brutto / 1opakowanie
Najniższa cena produktu w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki: / opakowanie
Cena regularna: / opakowanie
Cena katalogowa:
Możesz kupić za pkt.
z
Możesz kupić także poprzez:
Dostępny w bardzo dużej ilości
Skontaktuj się z obsługą sklepu, aby oszacować czas przygotowania tego produktu do wysyłki.
Dostępny w bardzo dużej ilości
Wysyłka
Bezpieczne zakupy
Odroczone płatności. Kup teraz, zapłać później
Kup teraz, zapłać później - 4 kroki
Przy wyborze formy płatności, wybierz PayPo.PayPo - kup teraz, zapłać za 30 dni
PayPo opłaci twój rachunek w sklepie.
Na stronie PayPo sprawdź swoje dane i podaj pesel.
Po otrzymaniu zakupów decydujesz co ci pasuje, a co nie. Możesz zwrócić część albo całość zamówienia - wtedy zmniejszy się też kwota do zapłaty PayPo.
W ciągu 30 dni od zakupu płacisz PayPo za swoje zakupy bez żadnych dodatkowych kosztów. Jeśli chcesz, rozkładasz swoją płatność na raty.
Po zakupie otrzymasz pkt.
  • Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
  • Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Masz pytanie?
Nasi farmaceuci są do Twojej dyspozycji.
Zadzwoń do nas lub napisz

REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!

 

OPIS

Vilpin Combi jest lekiem złożonym zawierającym dwie substancje czynne - peryndopryl oraz
amlodypinę.
Peryndopryl jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (inhibitorem ACE). Amlodypina jest
antagonistą wapnia (należy do grupy leków zwanych dihydropirydynami). Obie substancje czynne
działają poprzez rozszerzenie i rozkurczenie naczyń krwionośnych, co ułatwia przepływ krwi przez
naczynia oraz pomaga sercu w pompowaniu krwi do całego ciała.

 

 

WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU

Leczenie zastępcze nadciśnienia tętniczego samoistnego i (lub) stabilnej choroby wieńcowej u pacjentów, u których uzyskano odpowiednią kontrolę podczas jednoczesnego stosowania peryndoprylu i amlodypiny w takich samych dawkach jak w tym leku złożonym.
 
 

 

DZIAŁANIE LEKU

 Preparat złożony zawierający peryndopryl - inhibitor konwertazy angiotensyny oraz amlodypinę - antagonistę wapnia. Peryndopryl jest inhibitorem enzymu przekształcającego angiotensynę I w angiotensynę II (enzym konwertujący angiotensynę - ACE). Zahamowanie aktywności ACE powoduje zmniejszenie stężenia angiotensyny II w osoczu, co prowadzi do zwiększenia aktywności reninowej osocza oraz do zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Zahamowanie aktywności ACE powoduje także zwiększenie aktywności krążących oraz miejscowych układów kalikreiny-kininy (i przez to także aktywację układu prostaglandyn). Amlodypina jest antagonistą wapnia, który hamuje napływ jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń krwionośnych (wolno działający bloker kanałów lub antagonista jonów wapnia). Mechanizm działania hipotensyjnego wynika z bezpośredniego działania zmniejszającego napięcie mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Po doustnym podaniu peryndopryl jest wchłaniany szybko, Cmax osiąga w ciągu 1 h. T0,5 peryndoprylu w osoczu wynosi 1 h. Peryndopryl jest prolekiem. 27% podanej dawki peryndoprylu wchłania się do krwioobiegu w postaci czynnego metabolitu, peryndoprylatu. Cmax peryndoprylatu w osoczu jest osiągane w ciągu 3-4 h. Przyjmowanie posiłków zmniejsza konwersję do peryndoprylatu, a więc biodostępność - lek należy przyjmować rano przed posiłkiem. Wiązanie peryndoprylatu z białkami osocza wynosi 20%, głównie z konwertazą angiotensyny, jednak jest zależne od stężenia. Peryndoprylat jest usuwany z moczem, a końcowy T0,5 frakcji niezwiązanej wynosi ok. 17 h, co skutkuje uzyskaniem stanu równowagi dynamicznej w ciągu 4 dni. Po podaniu doustnym amlodypina jest dobrze wchłaniana, osiągając Cmax we krwi po 6-12 h od podania. Bezwzględna biodostępność jest szacowana na 64-80%. Ok. 97,5% krążącej amlodypiny jest związane z białkami osocza. Biodostępność nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu. Końcowy T0,5 w fazie eliminacji wynosi ok. 35-50 h dla dawkowania raz na dobę. Amlodypina jest w dużym stopniu metabolizowana w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Ok. 60% podanej dawki ulega wydaleniu z moczem w postaci metabolitów, 10% w postaci niezmienionej.

 

 

DAWKOWANIE LEKU

Doustnie. 1 tabl. raz na dobę, przyjmowana w pojedynczej dawce, najlepiej rano, przed posiłkiem. Stosowanie leku złożonego nie jest odpowiednie do rozpoczynania leczenia. Jeżeli konieczna jest zmiana dawkowania, można zmodyfikować dawkę leku lub rozważyć dostosowanie dawki poszczególnych substancji czynnych. 

Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona. Dlatego standardowa kontrola leczenia obejmuje w takim przypadku częste oznaczanie stężenia kreatyniny i potasu. Skojarzenie peryndoprylu z amlodypiną można stosować u pacjentów z klirensem kreatyniny ≥60 ml/min, natomiast nie jest ono zalecane dla pacjentów z CCr <60 ml/min. U tych pacjentów zalecane jest oddzielne dostosowanie dawki poszczególnych składników. Amlodypina stosowana w podobnych dawkach u pacjentów w podeszłym wieku i młodszych jest w tym samym stopniu dobrze tolerowana.

U pacjentów w podeszłym wieku są zalecane zwykłe schematy dawkowania, ale zwiększania dawkowania należy dokonywać z ostrożnością. Zmiany stężenia amlodypiny w osoczu nie korelują ze stopniem niewydolności nerek. Amlodypiny nie można usunąć za pomocą dializy. Jednoczesne stosowanie peryndoprylu i aliskirenu jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego, GFR <60 ml/min/1,73 m2).

Nie ustalono zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby, dlatego należy zachować ostrożność i rozpocząć leczenie od najmniejszej dawki. Aby ustalić optymalną dawkę początkową i podtrzymującą u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, należy oddzielnie dostosować dawkę amlodypiny i peryndoprylu. Nie przeprowadzono badań dotyczących farmakokinetyki amlodypiny w ciężkim zaburzeniu czynności wątroby. Stosowanie amlodypiny należy rozpoczynać od najmniejszej dawki i powoli ją zwiększać u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. 

Sposób podania. Lek przyjmować w pojedynczej dawce, najlepiej rano, przed posiłkiem.

 

 

WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu i etykiecie
butelki po oznaczeniu „Termin ważności (EXP):” lub „EXP:”. Termin ważności oznacza ostatni dzień
podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania leku.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

 

 

SKŁAD LEKU

- Substancjami czynnymi leku są: peryndoprylu tozylan i amlodypina.
   Każda tabletka zawiera 5 mg peryndoprylu tozylanu, co odpowiada 3,4 mg peryndoprylu oraz
   6,935 mg amlodypiny bezylanu, co odpowiada 5 mg amlodypiny.
   Każda tabletka zawiera 5 mg peryndoprylu tozylanu, co odpowiada 3,4 mg peryndoprylu oraz
   13,87 mg amlodypiny bezylanu, co odpowiada 10 mg amlodypiny.
   Każda tabletka zawiera 10 mg peryndoprylu tozylanu, co odpowiada 6,8 mg peryndoprylu oraz
   6,935 mg amlodypiny bezylanu, co odpowiada 5 mg amlodypiny.
   Każda tabletka zawiera 10 mg peryndoprylu tozylanu, co odpowiada 6,8 mg peryndoprylu oraz
   13,87 mg amlodypiny bezylanu, co odpowiada 10 mg amlodypiny.
 
- Pozostałe składniki to: sodu wodorowęglan, powidon K30, izomalt, celuloza mikrokrystaliczna,
  karboksymetyloskrobia sodowa (Typ A), magnezu stearynian.

 

 

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU

Peryndopryl. Często: ból i zawroty głowy (zwłaszcza na początku leczenia), zaburzenia smaku, parestezja, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia widzenia (w tym widzenie podwójne), szum uszny, niedociśnienie (oraz objawy z nim związane), niedociśnienie(oraz objawy z nim związane), duszność, kaszel, ból brzucha, nudności, wymioty, niestrawność, biegunka, zaparcie, wysypka, osutka, kurcze mięśni, astenia. Niezbyt często: eozynofilia, nadwrażliwość, hipoglikemia, hiponatremia, hiperkaliemia (odwracalna po zaprzestaniu leczenia), zmiany nastroju (w tym niepokój), depresja, zaburzenia snu, senność (zwłaszcza na początku leczenia), omdlenie, kołatanie serca, tachykardia, zapalenie naczyń krwionośnych, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, obrzęk Quinckego, obrzęk naczynioruchowy (twarzy, kończyn, warg, błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani), pokrzywka, reakcje nadwrażliwości na światło, pemfigoid, ból stawów, ból mięśni, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia erekcji, obrzęk, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, gorączka, zwiększenie stężenie mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy, upadki. Rzadko: zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH), zaczerwienie twarzy i szyi, nasilenie łuszczycy, zwiększenie stężenia bilirubiny w surowicy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bezmocz lub skąpomocz, ostra niewydolność nerek. Bardzo rzadko: zapalenie błony śluzowej nosa, leukopenia/neutropenia, agranulocytoza, pancytopenia, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna na skutek zaburzeń enzymatycznych u pacjentów z wrodzonym niedoborem G-6PDH, incydent naczyniowo-mózgowy (prawdopodobnie wtórny do znacznego niedociśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka), stan splątania, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego (prawdopodobnie wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka), zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków), zapalenie błony śluzowej nosa, eozynofilowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, żółtaczka, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, rumień wielopostaciowy. 
 
Amlodypina. Często: senność (zwłaszcza na początku leczenia), ból i zawroty głowy (zwłaszcza na początku leczenia), zaburzenia widzenia, kołatanie serca, nagłe zaczerwienie, duszność, ból brzucha, nudności, niestrawność, zmiana rytmu wypróżnień, biegunka, zapracie, obrzęk okolicy kostek, kurcze mięśni, zmęczenie, astenia. Niezbyt często: zapalenie błony śluzowej nosa, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, łysienie, plamica, wypustka, osutka, pokrzywka, ból pleców, zaburzenia mikacji, oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, bezsenność, zmiany nastroju (w tym niepokój), depresja, zaburzenia smaku, drżenie, niedoczulica, parestezje, szumy uszne, omdlenie, zaburzenia rytmu serca (w tym bradykardia, tachykardia komorowa i migotanie przedsionków), niedociśnienie (oraz objawy z nim związane), kaszel, ginekomastia, zaburzenia erekcji, ból w klatce piersiowej, ból, złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała. Rzadko: splątanie, ból dławicowy, dławica piersiowa. Bardzo rzadko: leukopenia/neutropenia, małopłytkowość, nadwrażliwość, hiperglikemia, hipertonia, neuropatia obwodowa, zawał mięśnia sercowego (prawdopodobnie wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka), zapalenie naczyń krwionośnych, rozrost dziąseł, zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie wątroby, żółtaczka, cytolityczne lub cholestatyczne zapalenie wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (przeważnie na skutek cholestazy), obrzęk Quinckego, obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, błon śluzowych, języka, głośni i (lub) krtani, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, zapalenie skóry złuszczające, reakcje nadwrażliwości na światło. Częstość nieznana: zaburzenia pozapiramidowe (zespół pozapiramidowy), toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Zgłaszano pojedyncze przypadki wystąpienia zespołu pozapiramidowego podczas stosowania antagonistów wapnia.
 
 

 

INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU

Kiedy nie stosować leku Vilpin Combi
• jeśli pacjent ma uczulenie na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, lub na amlodypinę, lub na
  innych antagonistów wapnia czy też na którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• jeśli pacjentka jest w ciąży dłużej niż 3 miesiące (lepiej także unikać stosowania leku Vilpin
  Combi we wczesnym okresie ciąży),
• jeśli podczas wcześniejszego stosowania inhibitora ACE u pacjenta występowały objawy,
  takie jak świszczący oddech, obrzęk twarzy lub języka, intensywny świąd lub ciężkie wysypki
  skórne, lub jeśli takie objawy występowały u pacjenta lub któregoś z członków rodziny w
  jakichkolwiek innych okolicznościach (stan nazywany obrzękiem naczynioruchowym),
• jeśli u pacjenta występuje zwężenie zastawki aorty (stenoza aortalna)
• jeśli u pacjenta występuje wstrząs kardiogenny (stan, w którym serce nie jest w stanie
  dostarczyć organizmowi odpowiedniej ilości krwi),
• jeśli u pacjenta występuje znacznie obniżone ciśnienie tętnicze (niedociśnienie),
• jeśli u pacjenta występuje niewydolność serca po zawale serca,
• jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
  ciśnienie krwi zawierającym aliskiren,
• jeśli pacjent przyjął lub obecnie stosuje sakubitryl z walsartanem, lek stosowany w leczeniu
  pewnego rodzaju długotrwałej (przewlekłej) niewydolności serca, ponieważ zwiększa się
  ryzyko obrzęku naczynioruchowego (szybkiego obrzęku tkanek znajdujących się pod skórą w
  miejscach, takich jak gardło),
• jeśli pacjent jest poddawany dializoterapii lub filtracji krwi inną metodą. Zależnie od
  stosowanego urządzenia, lek Vilpin Combi może nie być odpowiedni dla pacjenta,
• jeśli pacjent ma zaburzenia nerek, które powodują, że dostarczenie krwi do nerek jest
  zmniejszone (zwężenie tętnicy nerkowej).

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Vilpin Combi należy to omówić z lekarzem lub farmaceutą, jeśli
u pacjenta występuje którykolwiek z poniższych stanów:
• kardiomiopatia przerostowa (choroba mięśnia sercowego) lub zwężenie tętnicy nerkowej
  (zwężenie naczynia krwionośnego dostarczającego krew do nerki),
• niewydolność serca,
• znaczne zwiększenia ciśnienia tętniczego (przełom nadciśnieniowy),
• jakiekolwiek inne choroby serca,
• choroby wątroby,
• choroby nerek lub jeżeli pacjent jest poddawany dializoterapii,
• pacjent ma nieprawidłowo zwiększone stężenie hormonu, nazywanego aldosteronem, we krwi
  (pierwotny aldosteronizm)
• kolagenoza (choroba tkanki łącznej), taka jak toczeń rumieniowaty układowy lub twardzina
  skóry,
• cukrzyca,
• pacjent stosuje dietę z małą ilością soli lub przyjmuje zamienniki soli kuchennej zawierające
  potas (konieczne jest wyrównanie stężenia potasu we krwi),
• konieczne jest zwiększenie dawki u pacjenta w podeszłym wieku,
• jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, stosowanych w leczeniu wysokiego
  ciśnienia tętniczego:
  - antagonistę receptora angiotensyny II (AIIRA), nazywanego również sartanem – na przykład
    walsartan, telmisartan, irbesartan, zwłaszcza jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek
    związane z cukrzycą,
  - aliskiren.
  Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
  elektrolitów (np. potasu) we krwi.
  • pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków, ponieważ zwiększa się ryzyko obrzęku
  naczynioruchowego:
  
- racekadotryl (stosowany w leczeniu biegunki),
  - syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki należące do grupy leków nazywanych
    inhibitorami mTOR (stosowane w celu uniknięcia odrzucenia przeszczepionego narządu oraz
    w leczeniu raka),
  - sakubitryl (dostępny w leku złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan), stosowany
    w leczeniu przewlekłej niewydolności serca,
  - linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna oraz inne leki należące do grupy
• leków zwanych gliptynami (stosowanymi w leczeniu cukrzycy),
• pacjent jest rasy czarnej - w takim przypadku może istnieć większe ryzyko obrzęku
  naczynioruchowego, a lek może być mniej skuteczny w obniżaniu ciśnienia tętniczego niż
  u innych pacjentów.

Obrzęk naczynioruchowy
U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym lekiem Vilpin Combi, zgłaszano występowanie
obrzęku naczynioruchowego (ciężka reakcja alergiczna z obrzękiem twarzy, warg, języka lub gardła
oraz z trudnościami w połykaniu lub oddychaniu). Reakcja ta może wystąpić w dowolnym momencie
leczenia. Jeśli u pacjenta wystąpią takie objawy, należy przerwać przyjmowanie leku Vilpin Combi i
skontaktować się niezwłocznie z lekarzem. 

Należy poinformować lekarza o ciąży, podejrzeniu lub planowaniu ciąży. Nie zaleca się stosowania
leku Vilpin Combi we wczesnym okresie ciąży i nie wolno go przyjmować po 3 miesiącu ciąży,
ponieważ lek może powodować poważne uszkodzenie u dziecka, jeżeli jest stosowany w tym okresie.

Należy również poinformować lekarza lub personel medyczny o przyjmowaniu leku Vilpin Combi,
jeśli:
• pacjent ma być poddany znieczuleniu ogólnemu i (lub) poważnemu zabiegowi chirurgicznemu,
• w ostatnim czasie występowała biegunka lub wymioty,
• planowany jest zabieg aferezy LDL (usunięcie cholesterolu z krwi za pomocą specjalnego
  urządzenia),
• planowane jest leczenie odczulające w celu zmniejszenia reakcji uczuleniowych na użądlenia
  pszczół lub os.

Vilpin Combi z jedzeniem i piciem
Lek Vilpin Combi należy przyjmować przed posiłkiem.

Nie należy spożywać grejpfrutów ani soku grejpfrutowego podczas stosowania leku Vilpin Combi ze
względu na możliwość zwiększenia stężenia substancji czynnej - amlodypiny we krwi, co może
spowodować nieprzewidywalne nasilenie działania obniżającego ciśnienie tętnicze leku Vilpin Combi.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Lek Vilpin Combi może zaburzyć zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli po
przyjęciu tabletek wystąpią nudności, zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie lub ból głowy, nie należy
prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn i należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek Vilpin Combi zawiera sód
Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od
sodu”.

Lek Vilpin Combi zawiera izomalt
Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien
skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

 

 

INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU

Lek Vilpin Combi, 5 mg + 5 mg, tabletki to białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki z
wytłoczeniem “5/5” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
Lek Vilpin Combi, 5 mg + 10 mg, tabletki to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, z
wytłoczeniem ”5/10” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
Lek Vilpin Combi, 10 mg + 5 mg, tabletki to białe, owalne, obustronnie wypukłe tabletki z
wytłoczeniem“10/5” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.
Lek Vilpin Combi, 10 mg + 10 mg, tabletki to białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki, z
wytłoczeniem ”10/10” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

Vilpin Combi, przechowywany w pojemnikach na tabletki (pojemniki propylenowe (PP) ze środkiem
pochłaniającym wilgoć w wieczku) jest dostępny w opakowaniach zawierających po:
5 mg + 5 mg: 10, 30 oraz opakowania zbiorcze 90 (3 x 30) tabletek
5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg i 10 mg + 10 mg: 30 oraz opakowania zbiorcze 90 (3 x 30) tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:
Teva B.V.
Swensweg 5
2031 GA Haarlem
Holandia

Wytwórca:
TEVA Gyógyszergyár Zrt.
Pallagi út 13
4042 Debrecen
Węgry

Teva Operations Poland Sp. z o.o.
ul. Mogilska 80
31-546 Kraków
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku należy zwrócić się do
przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53,
00-113 Warszawa
Tel.: (22) 345 93 00

 

 

STOSOWANIE INNYCH LEKÓW

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Należy unikać stosowania leku Vilpin Combi z:
• litem (stosowanym w leczeniu manii lub depresji),
• estramustyną (stosowaną w leczeniu nowotworów),
• suplementami potasu (w tym substytutami soli), lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas
  (triamteren, amiloryd) i innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu we krwi (np.
  trimetoprym i ko-trimoksazol, znany także jako lek złożony zawierający trimetoprym i
  sulfametoksazol,,stosowane w zakażeniach wywołanych przez bakterie),
• z lekami oszczędzającymi potas, stosowanymi w leczeniu niewydolności serca: eplerenon
  i spironolakton w dawce 12,5 mg do 50 mg na dobę.

Stosowanie innych leków może mieć wpływ na leczenie lekiem Vilpin Combi. Należy powiedzieć
lekarzowi o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków, ponieważ może to wymagać

zastosowania szczególnej ostrożności:
• leki, które stosuje się najczęściej w leczeniu biegunki (racekadotryl) lub w celu uniknięcia
  odrzucenia przeszczepionych narządów (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus i inne leki
  należące do grupy leków zwanych inhibitorami mTOR, takrolimus i wildagliptyna), ponieważ
  mogą one zwiększać ryzyko poważnej reakcji alergicznej. 
• inne leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego, w tym antagoniści receptora
  angiotensyny II (znane także jako sartany, na przykład walsartan, telmisartan, irbesartan),
  aliskiren lub leki moczopędne (leki zwiększające objętość moczu wytwarzanego przez nerki),
• niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. ibuprofen), podawane w celu łagodzenia bólu lub duże
  dawki aspiryny (kwasu acetylosalicylowego), substancji zawartej w wielu lekach, stosowanej
  przeciwbólowo i przeciwgorączkowo, a także w zapobieganiu tworzeniu się zakrzepów krwi,
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy (takie jak insulina i gliptyny, np. linagliptyna,
  saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna),
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, stany lękowe,
  schizofrenia itp. (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, leki
  przeciwdepresyjne typu imipraminy, neuroleptyki),
• leki immunosupresyjne (osłabiające układ odpornościowy), stosowane w leczeniu chorób
  autoimmunologicznych lub po przeszczepieniu narządu (np. cyklosporyna i takrolimus),
• allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej),
• trimetoprym i ko-trimoksazol (stosowane w leczeniu zakażeń),
• prokainamid (stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca),
• leki rozszerzające naczynia krwionośne, w tym azotany,
• efedryna, noradrenalina lub adrenalina (leki stosowane w leczeniu niskiego ciśnienia tętniczego,
  wstrząsu lub astmy),
• baklofen lub dantrolen (we wlewie) stosowane w leczeniu sztywności mięśni, pojawiającej się
  w takich chorobach, jak stwardnienie rozsiane; dantrolen jest również stosowany w leczeniu
  hipertermii złośliwej w czasie znieczulenia (objawy to bardzo wysoka gorączka i sztywność
  mięśni),
• niektóre antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takie jak ryfampicyna,
  erytromycyna i klarytromycyna,
• leki przeciwpadaczkowe, takie jak karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina,
  prymidon,
• itrakonazol, ketokonazol (leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych),
• leki alfa-adrenolityczne, stosowane w leczeniu powiększenia prostaty, takie jak prazosyna,
  alfuzosyna, doksazosyna, tamsulozyna, terazosyna,
• amifostyna (stosowana w celu zapobiegania lub zmniejszania działań niepożądanych
  wywołanych przez inne leki lub radioterapię, stosowane w leczeniu nowotworów),
• kortykosteroidy (stosowane w leczeniu różnych chorób, w tym ciężkiej astmy i reumatoidalnego
  zapalenia stawów),
• sole złota, szczególnie podawane dożylnie (stosowane w leczeniu objawów reumatoidalnego
  zapalenia stawów),
• rytonawir, indynawir, nelfinawir (tak zwane inhibitory proteazy, stosowane w leczeniu
  zakażenia wirusem HIV),
• symwastatyna (stosowana w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),
• sakubitryl (dostępny w leku złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan), stosowany
  w leczeniu przewlekłej niewydolności serca,
• Hypericum perforatum (ziele dziurawca zwyczajnego, lek ziołowy stosowany w leczeniu
  depresji).

 

 

CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Należy poinformować lekarza o podejrzeniu (lub planowaniu) ciąży. Zwykle lekarz zaleci przerwanie
zażywania leku Vilpin Combi przed zajściem w ciążę lub gdy tylko pacjentka dowie się, że jest w
ciąży oraz zaleci inny lek zamiast leku Vilpin Combi. Nie zaleca się stosowania leku Vilpin Combi we
wczesnym okresie ciąży i nie wolno go zażywać po 3 miesiącu ciąży, ponieważ lek może powodować
poważne uszkodzenia u dziecka, w przypadku stosowania w tym okresie.

Karmienie piersią
Wykazano, że małe ilości amlodypiny przenikają do mleka ludzkiego. Należy powiadomić lekarza o
karmieniu piersią lub o zamiarze karmienia piersią. Nie zaleca się stosowania leku Vilpin Combi
podczas karmienia piersią. Lekarz może wybrać inny lek, jeśli pacjentka zamierza karmić piersią,
szczególnie w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.

 

 

STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY

Nie zaleca się stosowania leku Vilpin Combi u dzieci i młodzieży.

 

 

 

 

 

Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

 

Symbol
5909991467647
Kod producenta
5909991467647
Potrzebujesz pomocy? Masz pytania?Zadaj pytanie a my odpowiemy niezwłocznie, najciekawsze pytania i odpowiedzi publikując dla innych.
Zapytaj o produkt
Jeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie tego produktu. Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe. Dane są przetwarzane zgodnie z polityką prywatności. Przesyłając je, akceptujesz jej postanowienia.
Napisz swoją opinię
Twoja ocena:
5/5
Dodaj własne zdjęcie produktu:
pixel