Ylpio 80mg+2,5mg *30 tabl.

Ylpio 80mg+2,5mg *30 tabl.

30,19 zł

brutto / 1opakowanie
Najniższa cena produktu w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki: / opakowanie
Cena regularna: / opakowanie
Cena katalogowa:
Możesz kupić za pkt.
z
Możesz kupić także poprzez:
Dostępny w bardzo dużej ilości
Skontaktuj się z obsługą sklepu, aby oszacować czas przygotowania tego produktu do wysyłki.
Dostępny w bardzo dużej ilości
Wysyłka
Bezpieczne zakupy
Odroczone płatności. Kup teraz, zapłać później
Kup teraz, zapłać później - 4 kroki
Przy wyborze formy płatności, wybierz PayPo.PayPo - kup teraz, zapłać za 30 dni
PayPo opłaci twój rachunek w sklepie.
Na stronie PayPo sprawdź swoje dane i podaj pesel.
Po otrzymaniu zakupów decydujesz co ci pasuje, a co nie. Możesz zwrócić część albo całość zamówienia - wtedy zmniejszy się też kwota do zapłaty PayPo.
W ciągu 30 dni od zakupu płacisz PayPo za swoje zakupy bez żadnych dodatkowych kosztów. Jeśli chcesz, rozkładasz swoją płatność na raty.
Po zakupie otrzymasz pkt.
  • Szybka dostawa nawet w 24h (zamówienia złożone do godz 16:00 wybranymi formami transportu realizujemy dziś)
  • Darmowa wysyłka za zakupy powyżej 249 zł
Masz pytanie?
Nasi farmaceuci są do Twojej dyspozycji.
Zadzwoń do nas lub napisz

REZERWACJA LEKU NA RECEPTĘ!!! ABY ODEBRAĆ ZAREZERWOWANY LEK, NALEŻY OKAZAĆ WAŻNĄ W DNIU ODBIORU RECEPTĘ !!! PREZENTOWANE CENY SĄ CENAMI Z ODPŁATNOŚCIĄ 100%, ODPŁATNOŚĆ ZGODNA Z RECEPTĄ ZOSTANIE NALICZONA W MOMENCIE REALIZACJI!!!

 

OPIS

YLPIO jest lekiem złożonym, zawierającym dwie substancje czynne, telmisartan i indapamid w jednej
tabletce. Obie substancje pomagają kontrolować wysokie ciśnienie tętnicze (nadciśnienie tętnicze).

- Telmisartan należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II.
  Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną w organizmie, powodującą zwężenie naczyń
  krwionośnych, tym samym podwyższającą ciśnienie tętnicze. Telmisartan blokuje działanie
  angiotensyny II, w związku z czym naczynia krwionośne rozszerzają się, a ciśnienie tętnicze
  obniża.

- Indapamid należy do grupy leków nazywanych lekami moczopędnymi.
  Leki moczopędne zmniejszają ciśnienie krwi poprzez 2 mechanizmy działania: zwiększają ilość
  moczu wytwarzanego przez nerki oraz powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych, co ułatwia
  przepływ przez nie krwi. Leki moczopędne zwiększają ilość moczu wydalanego przez nerki.
  Jednakże indapamid różni się od innych leków moczopędnych, ponieważ powoduje tylko
  niewielkie zwiększenie ilości wytwarzanego moczu.

Nieleczone wysokie ciśnienie tętnicze krwi może powodować uszkodzenie naczyń krwionośnych
w różnych narządach, co w niektórych przypadkach może prowadzić do zawału mięśnia sercowego,
niewydolności serca lub nerek, udaru lub utraty wzroku. Najczęściej przed pojawieniem się
powyższych powikłań nie obserwuje się żadnych objawów podwyższonego ciśnienia tętniczego.
Dlatego ważne jest, aby regularnie mierzyć ciśnienie tętnicze, żeby sprawdzić, czy mieści się ono
w zakresie wartości prawidłowych.

 

 

WSKAZANIA DO ZASTOSOWANIA LEKU

Leczenie zastępcze nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych pacjentów, u których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego stosowania telmisartanu i indapamidu w takich samych dawkach, jak w preparacie złożonym.
 
 

 

DZIAŁANIE LEKU

Połączenie antagonisty receptora angiotensyny II (telmisartan) z lekiem moczopędnym (indapamid). Połączenie składników ma sumujące się działanie przeciwnadciśnieniowe. Telmisartan jest swoistym antagonistą receptora angiotensyny II (typ AT1) o dużym powinowactwie. Selektywnie wiąże się z receptorem AT1, hamując efekty działania angiotensyny II. Nie wykazuje aktywności agonistycznej w stosunku do receptora AT1, nie wiąże się i nie blokuje innych podtypów receptora AT. Telmisartan zmniejsza stężenie aldosteronu we krwi. Nie hamuje aktywności reninowej osocza oraz nie blokuje kanałów jonowych. Telmisartan nie hamuje aktywności konwertazy angiotensyny (kininazy II), enzymu odpowiedzialnego także za rozkład bradykininy. Tak więc nie należy się spodziewać nasilenia działań niepożądanych związanych z działaniem bradykininy. Po podaniu doustnym telmisartan jest szybko, lecz w różnym stopniu wchłaniany z przewodu pokarmowego. Średnia biodostępność całkowita wynosi ok. 50%. W dużym stopniu wiąże się z białkami osocza (>99,5%). Jest metabolizowany w procesie sprzęgania do pochodnych glukuronidowych, nieposiadających aktywności farmakologicznej. Lek jest prawie całkowicie wydalany w postaci niezmienionej z kałem, wydalanie z moczem stanowi poniżej 1% podanej dawki. T0,5 wynosi >20 h. Indapamid jest pochodną sulfonamidową z pierścieniem indolowym, o właściwościach farmakologicznych podobnych do tiazydowych leków moczopędnych. Indapamid hamuje reabsorpcję sodu w części korowej nerek. Powoduje to zwiększenie wydalania sodu i chlorków oraz w mniejszym stopniu potasu i magnezu, zwiększając w ten sposób objętość wydalanego moczu i działając przeciwnadciśnieniowo. Indapamid zmniejsza przerost lewej komory serca. Nie wpływa na gospodarkę węglowodanową (również u pacjentów z cukrzycą i nadciśnieniem tętniczym) i lipidową. Biodostępność indapamidu jest wysoka (93%). Cmax we krwi występuje po 1-2 h. Wiązanie indapamidu z białkami osocza wynosi ponad 75%. 60-80% podanej dawki indapamidu jest wydalane przez nerki, 5% w postaci niezmienionej. T0,5 w fazie eliminacji wynosi 14-24 h (średnio 18 h).
 
 

 

DAWKOWANIE LEKU

Doustnie. Zalecana dawka wynosi 1 tabl. raz na dobę. Lek może być podawany u pacjentów, których ciśnienie tętnicze jest odpowiednio kontrolowane podczas jednoczesnego podawania leków zawierających osobno telmisartan i indapamid.

Dawka musi odpowiadać dawkom podawanym podczas poprzednio stosowanego leczenia. 

Szczególne grupy pacjentów. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CCr <30 ml/min) lub u pacjentów poddawanych hemodializie. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawki, niemniej jednak indapamid jest w pełni skuteczny tylko w przypadku prawidłowej lub tylko nieznacznie zaburzonej czynności nerek.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby należy dostosować dawkę tak, aby dawka telmisartanu nie była większa niż 40 mg raz na dobę.

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki, ale należy ją dostosować w odniesieniu do stężenia kreatyniny, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała oraz płeć pacjenta. Lek można podawać osobom w podeszłym wieku, jeśli czynność nerek jest prawidłowa lub tylko nieznacznie zaburzona. 

Sposób podania. Tabletki należy przyjmować podczas lub po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

 

 

WARUNKI PRZECHOWYWANIA LEKU

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i blistrze po:
Termin ważności (EXP). Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać
farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić
środowisko.

 

 

SKŁAD LEKU

- Substancjami czynnymi leku są telmisartan i indapamid.
  
Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu i 2,5 mg indapamidu.
 
- Pozostałe składniki to: mannitol (E 421), sodu wodorotlenek, powidon 25, magnezu stearynian.

 

 

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE LEKU

Telmisartan. Niezbyt często: zakażenia dróg moczowych (w tym zapalenie pęcherza moczowego), zakażenie górnych dróg oddechowych (w tym zapalenie gardła i zapalenie zatok), niedokrwistość, hiperkaliemia, bezsenność, depresja, omdlenie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, bradykardia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, kaszel, ból brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty, świąd, nadmierne pocenie się, wysypka, ból pleców (np. rwa kulszowa), kurcze mięśni, ból mięśni, zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek), ból w klatce piersiowej, osłabienie, zwiększone stężenie kreatyniny we krwi. Rzadko: posocznica (w tym zakończona zgonem), eozynofilia, małopłytkowość, reakcje nadwrażliwości, reakcja anafilaktyczna, hipoglikemia (u pacjentów z cukrzycą), niepokój, senność, zaburzenia widzenia, tachykardia, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nieżyt żołądka, zaburzenia smaku, nieprawidłowa czynność wątroby i zaburzenia wątroby (w większości przypadków u Japończyków, którzy są bardziej podatni na wystąpienie tego działania niepożądanego), obrzęk naczynioruchowy (również prowadzący do zgonu), wyprysk, rumień, pokrzywka, wysypka polekowa, toksyczne uszkodzenie skóry, ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien (objawy imitujące zapalenie ścięgien), objawy grypopodobne, zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi. Bardzo rzadko: śródmiąższowa choroba płuc (nie ustalono jednak związku przyczynowego).
Zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc pozostające w związku czasowym z przyjmowaniem telmisartanu - nie ustalono jednak związku przyczynowego. Po zastosowaniu antagonistów receptora angiotensyny II notowano przypadki wystąpienia obrzęku naczynioruchowego jelit. 
 
Indapamid. Często: reakcje alergiczne i astmatyczne, reakcje nadwrażliwości (głównie dotyczące skóry, u pacjentów skłonnych do alergii oraz reakcji astmatycznych), grudkowo-plamiste wysypki. Niezbyt często: wymioty, plamica. Rzadko: zawroty głowy, zmęczenie, bóle głowy, parestezje, nudności, zaparcia, suchość w jamie ustnej. Bardzo rzadko: agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, trombocytopenia, hiperkalcemia, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, zapalenie trzustki, zaburzenia czynności wątroby, obrzęk naczynioruchowy i (lub) pokrzywka, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, niewydolność nerek. Częstość nieznana: utrata potasu z hipokaliemią, szczególnie ciężką w niektórych populacjach wysokiego ryzyka, hiponatremia, omdlenie, krótkowzroczność, niewyraźne widzenie, zaburzenia widzenia, wysięk do naczyniówki, zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes (które mogą zakończyć się zgonem), możliwość rozwoju encefalopatii wątrobowej w przebiegu niewydolności wątroby, zapalenie wątroby, możliwość nasilenia objawów współistniejącego tocznia rumieniowatego układowego, reakcje nadwrażliwości na światło, wydłużenie odstępu QT w badaniu elektrokardiograficznym, zwiększenie stężenia glukozy we krwi, zwiększenie stężenia kwasu moczowego w osoczu, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, głównie skórne, u osób z predyspozycją do reakcji alergicznych i astmatycznych oraz wysypek plamkowo-grudkowych. W badaniach klinicznych hipokaliemię (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l) obserwowano u 25% pacjentów, przy czym u 10% pacjentów stężenie potasu wynosiło <3,2 mmol/l po 4 do 6 tyg. leczenia; po 12 tygodniach leczenia średnie zmniejszenie stężenia potasu wynosiło 0,41 mmol/l. Większość działań niepożądanych dotyczących objawów klinicznych i wyników badań laboratoryjnych zależy od dawki.
 
 

 

INFORMACJE OSTRZEGAWCZE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU

Kiedy nie przyjmować leku YLPIO
- jeśli pacjent ma uczulenie na telmisartan, indapamid, jakiekolwiek inne sulfonamidy lub
  którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
- jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby lub stan nazywany encefalopatią wątrobową
  (zaburzenia czynności wątroby wpływające na mózg i ośrodkowy układ nerwowy),
- jeśli pacjent ma ciężką chorobę nerek,
- jeśli u pacjenta występuje małe stężenie potasu we krwi,
- jeśli pacjentka jest w ciąży,
- jeśli u pacjenta występują zaburzenia odpływu żółci z wątroby i pęcherzyka żółciowego,
- jeśli pacjent ma cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jest leczony lekiem obniżającym
  ciśnienie krwi zawierającym aliskiren.

Ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występują lub występowały którekolwiek z poniższych
stanów lub chorób:
- Choroba nerek lub przeszczepienie nerki
- Zwężenie tętnicy nerkowej (zwężenie naczyń krwionośnych jedynej czynnej nerki lub obu
  nerek)
- Choroba wątroby
- Choroba serca
- Zwiększenie stężenia aldosteronu (zatrzymanie wody i soli w organizmie łącznie z zaburzeniem
  równowagi elektrolitowej)
- Niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie), którego prawdopodobieństwo wystąpienia jest
  większe, jeśli pacjent jest odwodniony (nadmierna utrata wody z organizmu) lub ma niedobór
  sodu, z powodu stosowania leków moczopędnych (diuretyków), diety z małą ilością soli,
  biegunki lub wymiotów
- Zwiększenie stężenia potasu we krwi
- Cukrzyca
- Dna moczanowa.

Przed rozpoczęciem stosowania leku YLPIO należy omówić to z lekarzem:
- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków stosowanych w leczeniu wysokiego
  ciśnienia krwi:
  - inhibitor konwertazy angiotensyny (inhibitor ACE) (na przykład enalapryl, lizynopryl,
    ramipryl), w szczególności, jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek związane
    z cukrzycą,
  - aliskiren.
  Lekarz może zalecić regularną kontrolę czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia
  elektrolitów (np. potasu) we krwi. 
- jeśli u pacjenta wystąpi osłabienie wzroku lub ból oka. Mogą być to objawy gromadzenia się
  płynu w unaczynionej błonie otaczającej oko (wysięk do naczyniówki) lub zwiększenia
  ciśnienia we wnętrzu oka i mogą one wystąpić w przedziale od kilku godzin do kilku tygodni od
  przyjęcia leku YLPIO. Nieleczone mogą spowodować trwałą utratę wzroku. Pacjenci ze
  stwierdzonym uczuleniem na penicylinę lub sulfonamidy w wywiadzie mogą być bardziej
  narażeni na rozwój tej choroby.

Należy powiedzieć lekarzowi:
- jeśli pacjentka przypuszcza, że jest (lub może być) w ciąży. Nie zaleca się stosowania
  telmisartanu we wczesnym okresie ciąży oraz nie wolno go przyjmować po 3. miesiącu ciąży,
  ponieważ stosowany w tym okresie może poważnie zaszkodzić dziecku;
- jeśli u pacjenta planowany jest zabieg chirurgiczny lub znieczulenie;
- jeśli u pacjenta występuje zwiększona wrażliwość skóry na słońce lub promieniowanie
  ultrafioletowe (nadwrażliwość na światło).

Jeśli po przyjęciu leku YLPIO u pacjenta wystąpi bólu brzucha, nudności, wymioty lub biegunka,
należy omówić to z lekarzem. Lekarz podejmie decyzję o dalszym leczeniu. Nie należy samodzielnie
podejmować decyzji o przerwaniu przyjmowania leku YLPIO.

Lekarz może zalecić badanie krwi w celu sprawdzenia czy stężenie sodu lub potasu nie jest za małe
oraz czy stężenie wapnia nie jest zbyt duże.

Lek YLPIO może mniej skutecznie obniżać ciśnienie tętnicze u osób rasy czarnej.

Sportowcy powinni mieć świadomość, że ten lek zawiera substancję czynną, która może powodować
fałszywie dodatni wynik testu antydopingowego.

Stosowanie leku YLPIO z jedzeniem, piciem i alkoholem
Alkohol może spowodować większe obniżenie ciśnienia tętniczego krwi i (lub) zwiększyć ryzyko
zawrotów głowy lub omdlenia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Niektórzy pacjenci przyjmujący lek YLPIO mogą odczuwać zawroty głowy lub zmęczenie. W takim
przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek YLPIO zawiera sód
Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

 

 

INFORMACJE DOTYCZĄCE OPAKOWANIA LEKU

Żółtawe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki z linią podziału po obu stronach, o średnicy 9 mm.

Tabletki dostarczane są w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku.
Lek YLPIO dostępny jest w opakowaniach zawierających 30 lub 100 tabletek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
PRO.MED.CS Praha a.s.
Telčská 377/1
Michle, 140 00 Praha 4
Republika Czeska


 

STOSOWANIE INNYCH LEKÓW

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta
obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę
dawki lub zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach konieczne może być
odstawienie któregoś z leków.

Dotyczy to zwłaszcza jednoczesnego przyjmowania z lekiem YLPIO niżej wymienionych leków:
- Digoksyna;
- Leki, które mogą zwiększać stężenie potasu we krwi, takie jak substytuty soli kuchennej
  zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas (niektóre diuretyki);
- Leki stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego (inhibitory ACE, aliskiren,
  antagoniści receptora angiotensyny II);
- Heparyna (lek zmniejszający krzepnięcie krwi);
- Leki immunosupresyjne (leki hamujące czynność układu odpornościowego po przeszczepieniu
  narządów lub stosowane w leczeniu chorób z autoagresji, lub ciężkich chorób reumatycznych,
  lub dermatologicznych np. cyklosporyna lub takrolimus);
- Trimetoprym (antybiotyk);
- Preparaty litu, stosowane w leczeniu niektórych typów depresji;
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne, NLPZ (leki przeciwbólowe np. kwas acetylosalicylowy lub
  ibuprofen);
- Leki moczopędne (diuretyków), zwłaszcza stosowane w dużych dawkach razem z lekiem
  YLPIO, ponieważ może to prowadzić do znacznej utraty wody z organizmu i obniżenia
  ciśnienia tętniczego (niedociśnienia tętniczego);
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid,
  amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid, glikozydy naparstnicy);
- Leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych, takich jak depresja, lęk, schizofrenia lub
  bezsenność (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne,
  neuroleptyki, opioidowe leki przeciwbólowe);
- Beprydyl (stosowany w leczeniu dławicy piersiowej, choroby powodującej ból w klatce
  piersiowej);
- Cyzapryd (stosowany w leczeniu zmniejszonych ruchów żołądka i przełyku);
- Dyfemanil (stosowany w leczeniu zaburzeń żołądkowo-jelitowych, takich jak wrzody,
  nadmierne wytwarzanie kwasu żołądkowego, nadczynność układu pokarmowego);
- Sparfloksacyna, moksyfloksacyna, erytromycyna podawana dożylnie (antybiotyki stosowane
  w leczeniu zakażeń);
- Winkamina podawana dożylnie (stosowana w leczeniu objawowych zaburzeń poznawczych
  u osób w podeszłym wieku, w tym utraty pamięci);
- Halofantryna (lek przeciwpasożytniczy stosowany w leczeniu niektórych rodzajów malarii),
- Mizolastyna (stosowana w leczeniu reakcji alergicznych, takich jak katar sienny);
- Pentamidyna (stosowana w leczeniu niektórych rodzajów zapalenia płuc),
- Amfoterycyna B (lek przeciwgrzybiczy);
- Doustne kortykosteroidy (stosowane w leczeniu różnych chorób, w tym ciężkiej astmy
  i reumatoidalnego zapalenia stawów);
- Tetrakozaktyd (stosowany w leczeniu choroby Crohna);
- Leki przeczyszczające pobudzające perystaltykę jelit (stosowane w leczeniu zaparć);
- Baklofen (stosowany w leczeniu sztywności mięśni, występującej w takich chorobach, jak
  stwardnienie rozsiane);
- Amifostyna (lek o działaniu ochronnym, stosowany w leczeniu raka);
- Metformina (stosowana w leczeniu cukrzycy);
- Środki kontrastujące zawierające jod (stosowane w badaniach diagnostycznych
  z zastosowaniem promieni Roentgena);
- Tabletki zawierające wapń lub inne środki uzupełniające niedobór wapnia;
- Allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej).

 

 

CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć
dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Nie zaleca się stosowania leku YLPIO podczas pierwszych 3 miesięcy ciąży i nie należy go stosować
w późniejszym okresie ciąży (od 4. do 9. miesiąca ciąży).

Przed planowaną ciążą lub po stwierdzeniu ciąży należy jak najszybciej zamienić lek na inne leczenie.

Karmienie piersią
Nie zaleca się stosowania leku YLPIO u matek karmiących piersią, ponieważ substancje czynne leku
mogą przenikać do mleka. Lekarz może zalecić przyjmowanie innego leku, jeśli pacjentka chce
karmić piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.

 

 

STOSOWANIE LEKU U DZIECI I MŁODZIEŻY

Nie zaleca się stosowania leku YLPIO u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

 

 

 

 

 

Powyższy artykuł służy wyłącznie do uzyskania ogólnych informacji o leku. Zanim zdecydujesz się na użycie leku, zapoznaj się z treścią ulotki dołączonej do opakowania bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Niewłaściwe stosowanie leków zagraża Twojemu życiu lub zdrowiu.

 

Symbol
5909991463557
Kod producenta
5909991463557
Potrzebujesz pomocy? Masz pytania?Zadaj pytanie a my odpowiemy niezwłocznie, najciekawsze pytania i odpowiedzi publikując dla innych.
Zapytaj o produkt
Jeżeli powyższy opis jest dla Ciebie niewystarczający, prześlij nam swoje pytanie odnośnie tego produktu. Postaramy się odpowiedzieć tak szybko jak tylko będzie to możliwe. Dane są przetwarzane zgodnie z polityką prywatności. Przesyłając je, akceptujesz jej postanowienia.
Napisz swoją opinię
Twoja ocena:
5/5
Dodaj własne zdjęcie produktu:
pixel