Mounjaro - lek na cukrzycę i walkę z otyłością

Mounjaro – przełomowy lek w leczeniu cukrzycy typu 2

Na rynku farmaceutycznym pojawił się przełomowy preparat – Mounjaro, nowoczesny lek stworzony z myślą o skutecznej terapii cukrzycy typu 2 oraz otyłości. Dzięki zastosowaniu tirzepatydu jako substancji czynnej, Mounjaro otwiera nowe możliwości terapeutyczne dla pacjentów, którzy nie uzyskali oczekiwanych rezultatów przy standardowym leczeniu.

W tym artykule omawiamy dokładnie, czym jest Mounjaro, jak działa, komu może pomóc i na co należy zwrócić uwagę przed jego zastosowaniem.

Czym jest Mounjaro?

Mounjaro to nowoczesny lek przeciwcukrzycowy podawany w formie podskórnego zastrzyku. Został zatwierdzony przez FDA (Food and Drug Administration) do stosowania u dorosłych z cukrzycą typu 2 – w połączeniu z dietą oraz aktywnością fizyczną – w celu obniżenia poziomu glukozy we krwi.

Preparat zdobywa popularność nie tylko ze względu na swoją skuteczność w kontroli glikemii, ale także z uwagi na pozytywny wpływ na redukcję masy ciała, szczególnie u osób z otyłością.

Mounjaro vs Ozempic – kluczowe różnice

Skuteczność w leczeniu

Mounjaro stało się realną konkurencją dla znanego leku Ozempic. Oba środki działają na podobnej zasadzie – jako analogi receptora GLP-1 – jednak Mounjaro dodatkowo oddziałuje także na receptor GIP, co zwiększa jego skuteczność.

Badania kliniczne (2021) wykazały, że:

• pacjenci z otyłością przyjmujący tirzepatyd (10–15 mg) stracili nawet 20% masy ciała,

• dla porównania osoby przyjmujące placebo zredukowały masę o zaledwie 3%.

Forma podania

W przeciwieństwie do Ozempicu, Mounjaro nie jest dostępne w gotowych wstrzykiwaczach. Wymaga zastosowania:

• strzykawki o pojemności 1 ml,

• igły do wstrzyknięć podskórnych (4–12,7 mm długości).

Jak działa Mounjaro?

Mechanizm działania tirzepatydu

Substancja aktywna – tirzepatyd – działa jako agonista dwóch receptorów:

• GLP-1 (glukagonopodobny peptyd 1),

• GIP (glukozozależny polipeptyd insulinotropowy).

Po spożyciu posiłku tirzepatyd:

• pobudza trzustkę do wydzielania insuliny,

• zwiększa wrażliwość komórek beta na glukozę,

• spowalnia opróżnianie żołądka, co pomaga stabilizować glikemię po posiłkach,

• zmniejsza apetyt i zwiększa uczucie sytości, wspierając proces odchudzania.

To wszystko sprawia, że Mounjaro jest niezwykle skuteczne w kontroli cukrzycy typu 2, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą lub otyłością.

Zastosowanie Mounjaro

Dla kogo przeznaczony jest lek?

Mounjaro stosuje się u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy:

• nie osiągają odpowiedniej kontroli glikemii mimo stosowania diety i ćwiczeń,

• nie tolerują lub nie mogą przyjmować metforminy,

• wymagają terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi.

Lek nie jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 1 ani ostrych powikłań cukrzycy.

Dawkowanie Mounjaro – jak stosować lek?

Schemat dawkowania

• Początkowa dawka: 2,5 mg raz w tygodniu.

• Po 4 tygodniach: zwiększenie do 5 mg tygodniowo.

• Dawkowanie podtrzymujące: 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 12,5 mg lub maksymalnie 15 mg – raz w tygodniu.

Dawki mogą być zwiększane stopniowo co 2,5 mg na podstawie reakcji pacjenta i zaleceń lekarza.

Sposób podania

• Iniekcje wykonuje się podskórnie w okolice:

  • brzucha,

  • uda,

  • górnej części ramienia.

• Miejsca wkłucia powinny być regularnie zmieniane, by uniknąć podrażnień.

• Należy każdorazowo używać nowej, sterylnej igły.

Pominięcie dawki

• Jeśli od planowanego terminu nie minęły 4 dni – należy podać pominiętą dawkę.

• Po 4 dniach – należy ją pominąć i podać kolejną zgodnie z harmonogramem.

Przeciwwskazania do stosowania Mounjaro

Kiedy nie stosować?

Leku Mounjaro nie należy stosować u osób:

• z nadwrażliwością na tirzepatyd lub inne składniki preparatu,

• z aktywnym lub przebytym zapaleniem trzustki,

• przyjmujących inne leki z grupy agonistów GLP-1,

• powyżej 85. roku życia (z uwagi na brak danych),

• będących w ciąży lub karmiących piersią,

• dzieci i młodzieży (lek nie jest zatwierdzony dla tej grupy wiekowej).

Możliwe działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane skutki uboczne:

• nudności

• wymioty

• biegunka

• utrata apetytu

• ból brzucha

• bóle głowy

• osłabienie

• reakcje skórne w miejscu wstrzyknięcia

Nie wszyscy pacjenci doświadczają działań niepożądanych, a ich nasilenie może się różnić. W razie niepokojących objawów należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.